Nominal Forms
Infinitive verlueden
Past participle verlueden
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verlueden |
| du | verluets |
| hien;si;hatt;et | verluet |
| mir | verlueden |
| dir | verluet |
| si | verlueden |
Preterite
Perfect
| ech | hu verlueden |
| du | hues verlueden |
| hien;si;hatt;et | huet verlueden |
| mir | hu verlueden |
| dir | hutt verlueden |
| si | hu verlueden |
Pluperfect
| ech | hat verlueden |
| du | has verlueden |
| hien;si;hatt;et | hat verlueden |
| mir | hate verlueden |
| dir | hat verlueden |
| si | hate verlueden |
Future I
| ech | wäert verlueden |
| du | wäerts verlueden |
| hien;si;hatt;et | wäert verlueden |
| mir | wäerte verlueden |
| dir | wäert verlueden |
| si | wäerte verlueden |
Future II
| ech | wäert verlueden hunn |
| du | wäerts verlueden hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert verlueden hunn |
| mir | wäerte verlueden hunn |
| dir | wäert verlueden hunn |
| si | wäerte verlueden hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verlueden |
| du | géifs verlueden |
| hien;si;hatt;et | géif verlueden |
| mir | géife verlueden |
| dir | géift verlueden |
| si | géife verlueden |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt verlueden |
| du | häss verlueden |
| hien;si;hatt;et | hätt verlueden |
| mir | hätte verlueden |
| dir | hätt verlueden |
| si | hätte verlueden |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | verluet |
| Plural | verluet |
Verbs conjugated like verlueden
alueden,
auslueden,
belueden,
ëmlueden,
eroflueden,
iwwerlueden,
lueden,
oflueden,
oplueden,
verlueden,
Translations
Etymology
Sample Sentences