Nominal Forms
Infinitive verheeschen
Past participle verheescht
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verheeschen |
| du | verheeschs |
| hien;si;hatt;et | verheescht |
| mir | verheeschen |
| dir | verheescht |
| si | verheeschen |
Preterite
| ech | verhousch |
| du | verhouschs |
| hien;si;hatt;et | verhousch |
| mir | verhouschen |
| dir | verhouscht |
| si | verhouschen |
Perfect
| ech | hu verheescht |
| du | hues verheescht |
| hien;si;hatt;et | huet verheescht |
| mir | hu verheescht |
| dir | hutt verheescht |
| si | hu verheescht |
Pluperfect
| ech | hat verheescht |
| du | has verheescht |
| hien;si;hatt;et | hat verheescht |
| mir | hate verheescht |
| dir | hat verheescht |
| si | hate verheescht |
Future I
| ech | wäert verheeschen |
| du | wäerts verheeschen |
| hien;si;hatt;et | wäert verheeschen |
| mir | wäerte verheeschen |
| dir | wäert verheeschen |
| si | wäerte verheeschen |
Future II
| ech | wäert verheescht hunn |
| du | wäerts verheescht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert verheescht hunn |
| mir | wäerte verheescht hunn |
| dir | wäert verheescht hunn |
| si | wäerte verheescht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verheeschen |
| du | géifs verheeschen |
| hien;si;hatt;et | géif verheeschen |
| mir | géife verheeschen |
| dir | géift verheeschen |
| si | géife verheeschen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt verheescht |
| du | häss verheescht |
| hien;si;hatt;et | hätt verheescht |
| mir | hätte verheescht |
| dir | hätt verheescht |
| si | hätte verheescht |
Simple Conjunctive II
| ech | verhéisch |
| du | verhéischs |
| hien;si;hatt;et | verhéisch |
| mir | verhéischen |
| dir | verhéischt |
| si | verhéischen |
Imperative
| Singular | verheesch |
| Plural | verheescht |
Translations
Etymology
Sample Sentences