Nominal Forms
Infinitive verbëllegen
Past participle verbellëgt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verbëllegen |
| du | verbellëgs |
| hien;si;hatt;et | verbellëgt |
| mir | verbellëgen |
| dir | verbellëgt |
| si | verbellëgen |
Preterite
Perfect
| ech | hu verbellëgt |
| du | hues verbellëgt |
| hien;si;hatt;et | huet verbellëgt |
| mir | hu verbellëgt |
| dir | hutt verbellëgt |
| si | hu verbellëgt |
Pluperfect
| ech | hat verbellëgt |
| du | has verbellëgt |
| hien;si;hatt;et | hat verbellëgt |
| mir | hate verbellëgt |
| dir | hat verbellëgt |
| si | hate verbellëgt |
Future I
| ech | wäert verbëllegen |
| du | wäerts verbëllegen |
| hien;si;hatt;et | wäert verbëllegen |
| mir | wäerte verbëllegen |
| dir | wäert verbëllegen |
| si | wäerte verbëllegen |
Future II
| ech | wäert verbellëgt hunn |
| du | wäerts verbellëgt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert verbellëgt hunn |
| mir | wäerte verbellëgt hunn |
| dir | wäert verbellëgt hunn |
| si | wäerte verbellëgt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verbëllegen |
| du | géifs verbëllegen |
| hien;si;hatt;et | géif verbëllegen |
| mir | géife verbëllegen |
| dir | géift verbëllegen |
| si | géife verbëllegen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt verbellëgt |
| du | häss verbellëgt |
| hien;si;hatt;et | hätt verbellëgt |
| mir | hätte verbellëgt |
| dir | hätt verbellëgt |
| si | hätte verbellëgt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | verbellëg |
| Plural | verbellëgt |
Translations
Etymology
Sample Sentences