Nominal Forms
Infinitive staunen
Past participle gestaunt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | staunen |
| du | stauns |
| hien;si;hatt;et | staunt |
| mir | staunen |
| dir | staunt |
| si | staunen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gestaunt |
| du | hues gestaunt |
| hien;si;hatt;et | huet gestaunt |
| mir | hu gestaunt |
| dir | hutt gestaunt |
| si | hu gestaunt |
Pluperfect
| ech | hat gestaunt |
| du | has gestaunt |
| hien;si;hatt;et | hat gestaunt |
| mir | hate gestaunt |
| dir | hat gestaunt |
| si | hate gestaunt |
Future I
| ech | wäert staunen |
| du | wäerts staunen |
| hien;si;hatt;et | wäert staunen |
| mir | wäerte staunen |
| dir | wäert staunen |
| si | wäerte staunen |
Future II
| ech | wäert gestaunt hunn |
| du | wäerts gestaunt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gestaunt hunn |
| mir | wäerte gestaunt hunn |
| dir | wäert gestaunt hunn |
| si | wäerte gestaunt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif staunen |
| du | géifs staunen |
| hien;si;hatt;et | géif staunen |
| mir | géife staunen |
| dir | géift staunen |
| si | géife staunen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gestaunt |
| du | häss gestaunt |
| hien;si;hatt;et | hätt gestaunt |
| mir | hätte gestaunt |
| dir | hätt gestaunt |
| si | hätte gestaunt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | staun |
| Plural | staunt |
Verbs conjugated like staunen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences