Nominal Forms
Infinitive spillen
Past participle gespillt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | spillen |
| du | spills |
| hien;si;hatt;et | spillt |
| mir | spillen |
| dir | spillt |
| si | spillen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gespillt |
| du | hues gespillt |
| hien;si;hatt;et | huet gespillt |
| mir | hu gespillt |
| dir | hutt gespillt |
| si | hu gespillt |
Pluperfect
| ech | hat gespillt |
| du | has gespillt |
| hien;si;hatt;et | hat gespillt |
| mir | hate gespillt |
| dir | hat gespillt |
| si | hate gespillt |
Future I
| ech | wäert spillen |
| du | wäerts spillen |
| hien;si;hatt;et | wäert spillen |
| mir | wäerte spillen |
| dir | wäert spillen |
| si | wäerte spillen |
Future II
| ech | wäert gespillt hunn |
| du | wäerts gespillt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gespillt hunn |
| mir | wäerte gespillt hunn |
| dir | wäert gespillt hunn |
| si | wäerte gespillt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif spillen |
| du | géifs spillen |
| hien;si;hatt;et | géif spillen |
| mir | géife spillen |
| dir | géift spillen |
| si | géife spillen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gespillt |
| du | häss gespillt |
| hien;si;hatt;et | hätt gespillt |
| mir | hätte gespillt |
| dir | hätt gespillt |
| si | hätte gespillt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spill |
| Plural | spillt |
Verbs conjugated like spillen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
act, to perform a theatrical role
Etymology
From Middle High German spilen, from Old High German spilōn, from Proto-West Germanic *spilōn. See: Middle High German '
spilen'.
Sample Sentences