Nominal Forms
Infinitive spëtzen
Past participle gespëtzt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | spëtzen |
| du | spëtz |
| hien;si;hatt;et | spëtzt |
| mir | spëtzen |
| dir | spëtzt |
| si | spëtzen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gespëtzt |
| du | hues gespëtzt |
| hien;si;hatt;et | huet gespëtzt |
| mir | hu gespëtzt |
| dir | hutt gespëtzt |
| si | hu gespëtzt |
Pluperfect
| ech | hat gespëtzt |
| du | has gespëtzt |
| hien;si;hatt;et | hat gespëtzt |
| mir | hate gespëtzt |
| dir | hat gespëtzt |
| si | hate gespëtzt |
Future I
| ech | wäert spëtzen |
| du | wäerts spëtzen |
| hien;si;hatt;et | wäert spëtzen |
| mir | wäerte spëtzen |
| dir | wäert spëtzen |
| si | wäerte spëtzen |
Future II
| ech | wäert gespëtzt hunn |
| du | wäerts gespëtzt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gespëtzt hunn |
| mir | wäerte gespëtzt hunn |
| dir | wäert gespëtzt hunn |
| si | wäerte gespëtzt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif spëtzen |
| du | géifs spëtzen |
| hien;si;hatt;et | géif spëtzen |
| mir | géife spëtzen |
| dir | géift spëtzen |
| si | géife spëtzen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gespëtzt |
| du | häss gespëtzt |
| hien;si;hatt;et | hätt gespëtzt |
| mir | hätte gespëtzt |
| dir | hätt gespëtzt |
| si | hätte gespëtzt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spëtz |
| Plural | spëtzt |
Verbs conjugated like spëtzen
abeezen,
abéissen,
afaassen,
agrenzen,
akreesen,
aléisen,
apassen,
aplanzen,
areesen,
arëtzen,
aritzen,
asalzen,
aschleisen,
aschubsen,
asprëtzen,
astanzen,
ausbotzen,
ausgrenzen,
ausknipsen,
ausléisen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German spitzen, from Old High German spizzōn. Cognate with German spitzen. See: Middle High German '
spitzen', German, old spelling '
spitzen'.
Sample Sentences