Nominal Forms
Infinitive ophänken
Past participle opgehaangen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | hänken op |
| du | hänks op |
| hien;si;hatt;et | hänkt op |
| mir | hänken op |
| dir | hänkt op |
| si | hänken op |
Preterite
| ech | houng op |
| du | houngs op |
| hien;si;hatt;et | houng op |
| mir | houngen op |
| dir | houngt op |
| si | houngen op |
Perfect
| ech | hu opgehaangen |
| du | hues opgehaangen |
| hien;si;hatt;et | huet opgehaangen |
| mir | hu opgehaangen |
| dir | hutt opgehaangen |
| si | hu opgehaangen |
Pluperfect
| ech | hat opgehaangen |
| du | has opgehaangen |
| hien;si;hatt;et | hat opgehaangen |
| mir | hate opgehaangen |
| dir | hat opgehaangen |
| si | hate opgehaangen |
Future I
| ech | wäert ophänken |
| du | wäerts ophänken |
| hien;si;hatt;et | wäert ophänken |
| mir | wäerte ophänken |
| dir | wäert ophänken |
| si | wäerte ophänken |
Future II
| ech | wäert opgehaangen hunn |
| du | wäerts opgehaangen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgehaangen hunn |
| mir | wäerte opgehaangen hunn |
| dir | wäert opgehaangen hunn |
| si | wäerte opgehaangen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ophänken |
| du | géifs ophänken |
| hien;si;hatt;et | géif ophänken |
| mir | géife ophänken |
| dir | géift ophänken |
| si | géife ophänken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgehaangen |
| du | häss opgehaangen |
| hien;si;hatt;et | hätt opgehaangen |
| mir | hätte opgehaangen |
| dir | hätt opgehaangen |
| si | hätte opgehaangen |
Simple Conjunctive II
| ech | héing op |
| du | héings op |
| hien;si;hatt;et | héing op |
| mir | héingen op |
| dir | héingt op |
| si | héingen op |
Imperative
| Singular | hänk op |
| Plural | hänkt op |
Verbs conjugated like ophänken
anhänken,
aushänken,
drunhänken,
duerchhänken,
ëmhänken,
eraushänken,
erhänken,
erofhänken,
ewechhänken,
hänken,
iwwerhänken,
ofhänken,
ophänken,
unhänken,
verhänken,
zouhänken,
Translations
Etymology
Sample Sentences