Nominal Forms
Infinitive opbléien
Past participle opgeblitt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | bléien op |
| du | blitts op |
| hien;si;hatt;et | blitt op |
| mir | bléien op |
| dir | bléit op |
| si | bléien op |
Preterite
Perfect
| ech | hu opgeblitt |
| du | hues opgeblitt |
| hien;si;hatt;et | huet opgeblitt |
| mir | hu opgeblitt |
| dir | hutt opgeblitt |
| si | hu opgeblitt |
Pluperfect
| ech | hat opgeblitt |
| du | has opgeblitt |
| hien;si;hatt;et | hat opgeblitt |
| mir | hate opgeblitt |
| dir | hat opgeblitt |
| si | hate opgeblitt |
Future I
| ech | wäert opbléien |
| du | wäerts opbléien |
| hien;si;hatt;et | wäert opbléien |
| mir | wäerte opbléien |
| dir | wäert opbléien |
| si | wäerte opbléien |
Future II
| ech | wäert opgeblitt hunn |
| du | wäerts opgeblitt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgeblitt hunn |
| mir | wäerte opgeblitt hunn |
| dir | wäert opgeblitt hunn |
| si | wäerte opgeblitt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opbléien |
| du | géifs opbléien |
| hien;si;hatt;et | géif opbléien |
| mir | géife opbléien |
| dir | géift opbléien |
| si | géife opbléien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgeblitt |
| du | häss opgeblitt |
| hien;si;hatt;et | hätt opgeblitt |
| mir | hätte opgeblitt |
| dir | hätt opgeblitt |
| si | hätte opgeblitt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | bléi op |
| Plural | bléit op |
Translations
blossom, begin to thrive or flourish
Etymology
Sample Sentences