Nominal Forms
Infinitive ofpäifen
Past participle ofgepaff
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | päifen of |
| du | päifs of |
| hien;si;hatt;et | päift of |
| mir | päifen of |
| dir | päift of |
| si | päifen of |
Preterite
Perfect
| ech | hu ofgepaff |
| du | hues ofgepaff |
| hien;si;hatt;et | huet ofgepaff |
| mir | hu ofgepaff |
| dir | hutt ofgepaff |
| si | hu ofgepaff |
Pluperfect
| ech | hat ofgepaff |
| du | has ofgepaff |
| hien;si;hatt;et | hat ofgepaff |
| mir | hate ofgepaff |
| dir | hat ofgepaff |
| si | hate ofgepaff |
Future I
| ech | wäert ofpäifen |
| du | wäerts ofpäifen |
| hien;si;hatt;et | wäert ofpäifen |
| mir | wäerte ofpäifen |
| dir | wäert ofpäifen |
| si | wäerte ofpäifen |
Future II
| ech | wäert ofgepaff hunn |
| du | wäerts ofgepaff hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ofgepaff hunn |
| mir | wäerte ofgepaff hunn |
| dir | wäert ofgepaff hunn |
| si | wäerte ofgepaff hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ofpäifen |
| du | géifs ofpäifen |
| hien;si;hatt;et | géif ofpäifen |
| mir | géife ofpäifen |
| dir | géift ofpäifen |
| si | géife ofpäifen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ofgepaff |
| du | häss ofgepaff |
| hien;si;hatt;et | hätt ofgepaff |
| mir | hätte ofgepaff |
| dir | hätt ofgepaff |
| si | hätte ofgepaff |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | päif of |
| Plural | päift of |
Verbs conjugated like ofpäifen
abegräifen,
agräifen,
auspäifen,
begräifen,
dernieftgräifen,
duerchgräifen,
ëmgräifen,
erausgräifen,
ergräifen,
gräifen,
iwwergräifen,
nopäifen,
ofpäifen,
ofschläifen,
opgräifen,
päifen,
schläifen,
ugräifen,
vergräifen,
zeréckgräifen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences