Nominal Forms
Infinitive mandatéieren
Past participle mandatéiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | mandatéieren |
| du | mandatéiers |
| hien;si;hatt;et | mandatéiert |
| mir | mandatéieren |
| dir | mandatéiert |
| si | mandatéieren |
Preterite
Perfect
| ech | hu mandatéiert |
| du | hues mandatéiert |
| hien;si;hatt;et | huet mandatéiert |
| mir | hu mandatéiert |
| dir | hutt mandatéiert |
| si | hu mandatéiert |
Pluperfect
| ech | hat mandatéiert |
| du | has mandatéiert |
| hien;si;hatt;et | hat mandatéiert |
| mir | hate mandatéiert |
| dir | hat mandatéiert |
| si | hate mandatéiert |
Future I
| ech | wäert mandatéieren |
| du | wäerts mandatéieren |
| hien;si;hatt;et | wäert mandatéieren |
| mir | wäerte mandatéieren |
| dir | wäert mandatéieren |
| si | wäerte mandatéieren |
Future II
| ech | wäert mandatéiert hunn |
| du | wäerts mandatéiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert mandatéiert hunn |
| mir | wäerte mandatéiert hunn |
| dir | wäert mandatéiert hunn |
| si | wäerte mandatéiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif mandatéieren |
| du | géifs mandatéieren |
| hien;si;hatt;et | géif mandatéieren |
| mir | géife mandatéieren |
| dir | géift mandatéieren |
| si | géife mandatéieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt mandatéiert |
| du | häss mandatéiert |
| hien;si;hatt;et | hätt mandatéiert |
| mir | hätte mandatéiert |
| dir | hätt mandatéiert |
| si | hätte mandatéiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | mandatéier |
| Plural | mandatéiert |
Verbs conjugated like mandatéieren
abiméieren,
abonnéieren,
abordéieren,
absolvéieren,
absorbéieren,
abuséieren,
accabléieren,
accaparéieren,
acceleréieren,
accentuéieren,
acceptéieren,
accordéieren,
accouchéieren,
accreditéieren,
accumuléieren,
accuséieren,
acquittéieren,
adaptéieren,
addéieren,
administréieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences