Nominal Forms
Infinitive méien
Past participle geméit
Indicative
Present
| ech | méien |
| du | méis |
| hien;si;hatt;et | méit |
| mir | méien |
| dir | méit |
| si | méien |
Preterite
Perfect
| ech | hu geméit |
| du | hues geméit |
| hien;si;hatt;et | huet geméit |
| mir | hu geméit |
| dir | hutt geméit |
| si | hu geméit |
Pluperfect
| ech | hat geméit |
| du | has geméit |
| hien;si;hatt;et | hat geméit |
| mir | hate geméit |
| dir | hat geméit |
| si | hate geméit |
Future I
| ech | wäert méien |
| du | wäerts méien |
| hien;si;hatt;et | wäert méien |
| mir | wäerte méien |
| dir | wäert méien |
| si | wäerte méien |
Future II
| ech | wäert geméit hunn |
| du | wäerts geméit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geméit hunn |
| mir | wäerte geméit hunn |
| dir | wäert geméit hunn |
| si | wäerte geméit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif méien |
| du | géifs méien |
| hien;si;hatt;et | géif méien |
| mir | géife méien |
| dir | géift méien |
| si | géife méien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geméit |
| du | häss geméit |
| hien;si;hatt;et | hätt geméit |
| mir | hätte geméit |
| dir | hätt geméit |
| si | hätte geméit |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like méien
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German mæjen, from Old High German māen, from Proto-West Germanic *māan. Cognate with German mähen, English mow. See: Middle High German '
mæjen', German, old spelling '
mähen', English '
mow'.
Verbs referencing "méien"
English
mow.
Sample Sentences