Nominal Forms
Infinitive kränken
Past participle gekränkt
Indicative
Present
| ech | kränken |
| du | kränks |
| hien;si;hatt;et | kränkt |
| mir | kränken |
| dir | kränkt |
| si | kränken |
Preterite
Perfect
| ech | hu gekränkt |
| du | hues gekränkt |
| hien;si;hatt;et | huet gekränkt |
| mir | hu gekränkt |
| dir | hutt gekränkt |
| si | hu gekränkt |
Pluperfect
| ech | hat gekränkt |
| du | has gekränkt |
| hien;si;hatt;et | hat gekränkt |
| mir | hate gekränkt |
| dir | hat gekränkt |
| si | hate gekränkt |
Future I
| ech | wäert kränken |
| du | wäerts kränken |
| hien;si;hatt;et | wäert kränken |
| mir | wäerte kränken |
| dir | wäert kränken |
| si | wäerte kränken |
Future II
| ech | wäert gekränkt hunn |
| du | wäerts gekränkt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gekränkt hunn |
| mir | wäerte gekränkt hunn |
| dir | wäert gekränkt hunn |
| si | wäerte gekränkt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif kränken |
| du | géifs kränken |
| hien;si;hatt;et | géif kränken |
| mir | géife kränken |
| dir | géift kränken |
| si | géife kränken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gekränkt |
| du | häss gekränkt |
| hien;si;hatt;et | hätt gekränkt |
| mir | hätte gekränkt |
| dir | hätt gekränkt |
| si | hätte gekränkt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | kränk |
| Plural | kränkt |
Verbs conjugated like kränken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
offend, to hurt the feelings
Etymology
From Middle High German krenken, ultimately from the root of krank (“ill”). Cognate with German kränken, Dutch krenken. See: Middle High German '
krenken', German, old spelling '
kränken', Dutch '
krenken'.
Verbs referencing "kränken"
German, old spelling
kränken.
Sample Sentences