kënnen – Luxembourgish verb conjugation

Luxembourgish verb forms of kënnen

Nominal Forms

Infinitive kënnen
Past participle konnt; kënnen

Cognates

See the 7 cognates of kënnen

Indicative

Present

echkann
dukanns
hien;si;hatt;etkann
mirkënnen
dirkënnt
sikënnen

Preterite

echkonnt
dukonnts
hien;si;hatt;etkonnt
mirkonnten
dirkonnt
sikonnten

Perfect

echhu konnt; kënnen
duhues konnt; kënnen
hien;si;hatt;ethuet konnt; kënnen
mirhu konnt; kënnen
dirhutt konnt; kënnen
sihu konnt; kënnen

Pluperfect

echhat konnt; kënnen
duhas konnt; kënnen
hien;si;hatt;ethat konnt; kënnen
mirhate konnt; kënnen
dirhat konnt; kënnen
sihate konnt; kënnen

Future I

echwäert kënnen
duwäerts kënnen
hien;si;hatt;etwäert kënnen
mirwäerte kënnen
dirwäert kënnen
siwäerte kënnen

Future II

echwäert konnt; kënnen hunn
duwäerts konnt; kënnen hunn
hien;si;hatt;etwäert konnt; kënnen hunn
mirwäerte konnt; kënnen hunn
dirwäert konnt; kënnen hunn
siwäerte konnt; kënnen hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

echgéif kënnen
dugéifs kënnen
hien;si;hatt;etgéif kënnen
mirgéife kënnen
dirgéift kënnen
sigéife kënnen

Conjunctive II Perfect

echhätt konnt; kënnen
duhäss konnt; kënnen
hien;si;hatt;ethätt konnt; kënnen
mirhätte konnt; kënnen
dirhätt konnt; kënnen
sihätte konnt; kënnen

Simple Conjunctive II

echkéint
dukéints
hien;si;hatt;etkéint
mirkéinten
dirkéint
sikéinten

Imperative

Verbs conjugated like kënnen

kënnen,

Translations

  • can, to be able
  • can, may

    • Etymology

    1. From Middle High German kunnen, from Old High German kunnan, from Proto-West Germanic *kunnan, from Proto-Germanic *kunnaną.
    2. Cognate with German können, Dutch kunnen, English can, Icelandic kunna. See: Middle High German 'kunnen', Old High German 'kunnan', Proto-Germanic '*kunnaną', German, old spelling 'können', Dutch 'kunnen', English 'can', Icelandic 'kunna'.

    Sample Sentences