gruewen – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive gruewen
Past participle gegruewen

Cognates

Indicative

Present

ech	gruewen
du	gruefs
hien;si;hatt;et	grueft
mir	gruewen
dir	grueft
si	gruewen

Preterite

Perfect

ech	hu gegruewen
du	hues gegruewen
hien;si;hatt;et	huet gegruewen
mir	hu gegruewen
dir	hutt gegruewen
si	hu gegruewen

Pluperfect

ech	hat gegruewen
du	has gegruewen
hien;si;hatt;et	hat gegruewen
mir	hate gegruewen
dir	hat gegruewen
si	hate gegruewen

Future I

ech	wäert gruewen
du	wäerts gruewen
hien;si;hatt;et	wäert gruewen
mir	wäerte gruewen
dir	wäert gruewen
si	wäerte gruewen

Future II

ech	wäert gegruewen hunn
du	wäerts gegruewen hunn
hien;si;hatt;et	wäert gegruewen hunn
mir	wäerte gegruewen hunn
dir	wäert gegruewen hunn
si	wäerte gegruewen hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif gruewen
du	géifs gruewen
hien;si;hatt;et	géif gruewen
mir	géife gruewen
dir	géift gruewen
si	géife gruewen

Conjunctive II Perfect

ech	hätt gegruewen
du	häss gegruewen
hien;si;hatt;et	hätt gegruewen
mir	hätte gegruewen
dir	hätt gegruewen
si	hätte gegruewen

Simple Conjunctive II

Imperative

Singular	gruef
Plural	grueft

Verbs conjugated like gruewen

agruewen, ausgruewen, begruewen, ëmgruewen, ënnergruewen, gruewen, opgruewen, vergruewen,

Translations

dig, to move hard-packed earth out of the way

Etymology

From Middle High German graven, from Old High German gravan, northern variant of graban, from Proto-Germanic *grabaną. Cognate with German graben, English grave, Dutch graven, Icelandic grafa, Swedish grava. See: Middle High German 'graven', Old High German 'gravan', Proto-Germanic '*grabaną', German, old spelling 'graben', English 'grave', Dutch 'graven', Icelandic 'grafa', Swedish 'grava'.