Nominal Forms
Infinitive gleewen
Past participle gegleeft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | gleewen |
| du | gleefs |
| hien;si;hatt;et | gleeft |
| mir | gleewen |
| dir | gleeft |
| si | gleefen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gegleeft |
| du | hues gegleeft |
| hien;si;hatt;et | huet gegleeft |
| mir | hu gegleeft |
| dir | hutt gegleeft |
| si | hu gegleeft |
Pluperfect
| ech | hat gegleeft |
| du | has gegleeft |
| hien;si;hatt;et | hat gegleeft |
| mir | hate gegleeft |
| dir | hat gegleeft |
| si | hate gegleeft |
Future I
| ech | wäert gleewen |
| du | wäerts gleewen |
| hien;si;hatt;et | wäert gleewen |
| mir | wäerte gleewen |
| dir | wäert gleewen |
| si | wäerte gleewen |
Future II
| ech | wäert gegleeft hunn |
| du | wäerts gegleeft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gegleeft hunn |
| mir | wäerte gegleeft hunn |
| dir | wäert gegleeft hunn |
| si | wäerte gegleeft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif gleewen |
| du | géifs gleewen |
| hien;si;hatt;et | géif gleewen |
| mir | géife gleewen |
| dir | géift gleewen |
| si | géife gleewen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gegleeft |
| du | häss gegleeft |
| hien;si;hatt;et | hätt gegleeft |
| mir | hätte gegleeft |
| dir | hätt gegleeft |
| si | hätte gegleeft |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gleef |
| Plural | gleeft |
Verbs conjugated like gleewen
gleewen,
Translations
believe, to accept as true
believe, to accept that someone is telling the truth (object: person)
buy, to accept as true
Etymology
From Old High German gilouben, from Proto-Germanic *galaubijaną. Cognate with German glauben, Dutch geloven. See: Proto-Germanic '
*galaubijaną', German, old spelling '
glauben', Dutch '
geloven'.
Sample Sentences