Nominal Forms
Infinitive erofsprangen
Past participle erofgesprongen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | sprangen erof |
| du | spréngs erof |
| hien;si;hatt;et | spréngt erof |
| mir | sprangen erof |
| dir | sprangt erof |
| si | sprangen erof |
Preterite
Perfect
| ech | si erofgesprongen |
| du | bass erofgesprongen |
| hien;si;hatt;et | ass erofgesprongen |
| mir | si erofgesprongen |
| dir | sidd erofgesprongen |
| si | si erofgesprongen |
Pluperfect
| ech | war erofgesprongen |
| du | waars erofgesprongen |
| hien;si;hatt;et | war erofgesprongen |
| mir | ware erofgesprongen |
| dir | waart erofgesprongen |
| si | ware erofgesprongen |
Future I
| ech | wäert erofsprangen |
| du | wäerts erofsprangen |
| hien;si;hatt;et | wäert erofsprangen |
| mir | wäerte erofsprangen |
| dir | wäert erofsprangen |
| si | wäerte erofsprangen |
Future II
| ech | wäert erofgesprongen sinn |
| du | wäerts erofgesprongen sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert erofgesprongen sinn |
| mir | wäerte erofgesprongen sinn |
| dir | wäert erofgesprongen sinn |
| si | wäerte erofgesprongen sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erofsprangen |
| du | géifs erofsprangen |
| hien;si;hatt;et | géif erofsprangen |
| mir | géife erofsprangen |
| dir | géift erofsprangen |
| si | géife erofsprangen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier erofgesprongen |
| du | wiers erofgesprongen |
| hien;si;hatt;et | wier erofgesprongen |
| mir | wiere erofgesprongen |
| dir | wiert erofgesprongen |
| si | wiere erofgesprongen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spréng erof |
| Plural | spréngt erof |
Verbs conjugated like erofsprangen
asprangen,
drasprangen,
ëmsprangen,
entsprangen,
eraussprangen,
erofsprangen,
iwwersprangen,
ofsprangen,
opsprangen,
sprangen,
usprangen,
versprangen,
zersprangen,
Translations
Etymology
Sample Sentences