Nominal Forms
Infinitive erniichteren
Past participle erniichtert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | erniichteren |
| du | erniichters |
| hien;si;hatt;et | erniichtert |
| mir | erniichteren |
| dir | erniichtert |
| si | erniichteren |
Preterite
Perfect
| ech | hu erniichtert |
| du | hues erniichtert |
| hien;si;hatt;et | huet erniichtert |
| mir | hu erniichtert |
| dir | hutt erniichtert |
| si | hu erniichtert |
Pluperfect
| ech | hat erniichtert |
| du | has erniichtert |
| hien;si;hatt;et | hat erniichtert |
| mir | hate erniichtert |
| dir | hat erniichtert |
| si | hate erniichtert |
Future I
| ech | wäert erniichteren |
| du | wäerts erniichteren |
| hien;si;hatt;et | wäert erniichteren |
| mir | wäerte erniichteren |
| dir | wäert erniichteren |
| si | wäerte erniichteren |
Future II
| ech | wäert erniichtert hunn |
| du | wäerts erniichtert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erniichtert hunn |
| mir | wäerte erniichtert hunn |
| dir | wäert erniichtert hunn |
| si | wäerte erniichtert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erniichteren |
| du | géifs erniichteren |
| hien;si;hatt;et | géif erniichteren |
| mir | géife erniichteren |
| dir | géift erniichteren |
| si | géife erniichteren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erniichtert |
| du | häss erniichtert |
| hien;si;hatt;et | hätt erniichtert |
| mir | hätte erniichtert |
| dir | hätt erniichtert |
| si | hätte erniichtert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | erniichter |
| Plural | erniichtert |
Verbs conjugated like erniichteren
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences