Nominal Forms
Infinitive erbäischaffen
Past participle erbäigeschafft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | schaffen erbäi |
| du | schaffs erbäi |
| hien;si;hatt;et | schafft erbäi |
| mir | schaffen erbäi |
| dir | schafft erbäi |
| si | schaffen erbäi |
Preterite
Perfect
| ech | hu erbäigeschafft |
| du | hues erbäigeschafft |
| hien;si;hatt;et | huet erbäigeschafft |
| mir | hu erbäigeschafft |
| dir | hutt erbäigeschafft |
| si | hu erbäigeschafft |
Pluperfect
| ech | hat erbäigeschafft |
| du | has erbäigeschafft |
| hien;si;hatt;et | hat erbäigeschafft |
| mir | hate erbäigeschafft |
| dir | hat erbäigeschafft |
| si | hate erbäigeschafft |
Future I
| ech | wäert erbäischaffen |
| du | wäerts erbäischaffen |
| hien;si;hatt;et | wäert erbäischaffen |
| mir | wäerte erbäischaffen |
| dir | wäert erbäischaffen |
| si | wäerte erbäischaffen |
Future II
| ech | wäert erbäigeschafft hunn |
| du | wäerts erbäigeschafft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erbäigeschafft hunn |
| mir | wäerte erbäigeschafft hunn |
| dir | wäert erbäigeschafft hunn |
| si | wäerte erbäigeschafft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erbäischaffen |
| du | géifs erbäischaffen |
| hien;si;hatt;et | géif erbäischaffen |
| mir | géife erbäischaffen |
| dir | géift erbäischaffen |
| si | géife erbäischaffen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erbäigeschafft |
| du | häss erbäigeschafft |
| hien;si;hatt;et | hätt erbäigeschafft |
| mir | hätte erbäigeschafft |
| dir | hätt erbäigeschafft |
| si | hätte erbäigeschafft |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | schaff erbäi |
| Plural | schafft erbäi |
Verbs conjugated like erbäischaffen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences