Nominal Forms
Infinitive entwinnen
Past participle entwinnt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | entwinnen |
| du | entwinns |
| hien;si;hatt;et | entwinnt |
| mir | entwinnen |
| dir | entwinnt |
| si | entwinnen |
Preterite
Perfect
| ech | hu entwinnt |
| du | hues entwinnt |
| hien;si;hatt;et | huet entwinnt |
| mir | hu entwinnt |
| dir | hutt entwinnt |
| si | hu entwinnt |
Pluperfect
| ech | hat entwinnt |
| du | has entwinnt |
| hien;si;hatt;et | hat entwinnt |
| mir | hate entwinnt |
| dir | hat entwinnt |
| si | hate entwinnt |
Future I
| ech | wäert entwinnen |
| du | wäerts entwinnen |
| hien;si;hatt;et | wäert entwinnen |
| mir | wäerte entwinnen |
| dir | wäert entwinnen |
| si | wäerte entwinnen |
Future II
| ech | wäert entwinnt hunn |
| du | wäerts entwinnt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert entwinnt hunn |
| mir | wäerte entwinnt hunn |
| dir | wäert entwinnt hunn |
| si | wäerte entwinnt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif entwinnen |
| du | géifs entwinnen |
| hien;si;hatt;et | géif entwinnen |
| mir | géife entwinnen |
| dir | géift entwinnen |
| si | géife entwinnen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt entwinnt |
| du | häss entwinnt |
| hien;si;hatt;et | hätt entwinnt |
| mir | hätte entwinnt |
| dir | hätt entwinnt |
| si | hätte entwinnt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | entwinn |
| Plural | entwinnt |
Verbs conjugated like entwinnen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
null
Etymology
From ent- + winnen.
Sample Sentences