Nominal Forms
Infinitive debrouilléieren
Past participle debrouilléiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | debrouilléiere mech |
| du | debrouilléiers dech |
| hien;si;hatt;et | debrouilléiert sech |
| mir | debrouilléieren eis |
| dir | debrouilléiert iech |
| si | debrouilléiere sech |
Preterite
Perfect
| ech | hu debrouilléiert |
| du | hues debrouilléiert |
| hien;si;hatt;et | huet debrouilléiert |
| mir | hu debrouilléiert |
| dir | hutt debrouilléiert |
| si | hu debrouilléiert |
Pluperfect
| ech | hat debrouilléiert |
| du | has debrouilléiert |
| hien;si;hatt;et | hat debrouilléiert |
| mir | hate debrouilléiert |
| dir | hat debrouilléiert |
| si | hate debrouilléiert |
Future I
| ech | wäert debrouilléieren |
| du | wäerts debrouilléieren |
| hien;si;hatt;et | wäert debrouilléieren |
| mir | wäerte debrouilléieren |
| dir | wäert debrouilléieren |
| si | wäerte debrouilléieren |
Future II
| ech | wäert debrouilléiert hunn |
| du | wäerts debrouilléiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert debrouilléiert hunn |
| mir | wäerte debrouilléiert hunn |
| dir | wäert debrouilléiert hunn |
| si | wäerte debrouilléiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif debrouilléieren |
| du | géifs debrouilléieren |
| hien;si;hatt;et | géif debrouilléieren |
| mir | géife debrouilléieren |
| dir | géift debrouilléieren |
| si | géife debrouilléieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt debrouilléiert |
| du | häss debrouilléiert |
| hien;si;hatt;et | hätt debrouilléiert |
| mir | hätte debrouilléiert |
| dir | hätt debrouilléiert |
| si | hätte debrouilléiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | debrouilléier dech |
| Plural | debrouilléiert iech |
Verbs conjugated like debrouilléieren
alliéieren,
abrocken,
aloggen,
amëschen,
apendelen,
astufen,
ausloggen,
ausbesseren,
auskucken,
ausrouen,
auswierken,
bécken,
besseren,
bekëmmeren,
bekrichen,
beschwéieren,
besënnen,
bewonneren,
crispéieren,
debrouilléieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences