bleiwen – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive bleiwen
Past participle bliwwen

Cognates

Indicative

Present

ech	bleiwen
du	bleifs
hien;si;hatt;et	bleift
mir	bleiwen
dir	bleift
si	bleiwen

Preterite

ech	blouf
du	bloufs
hien;si;hatt;et	blouf
mir	blouwen
dir	blouft
si	blouwen

Perfect

ech	si bliwwen
du	bass bliwwen
hien;si;hatt;et	ass bliwwen
mir	si bliwwen
dir	sidd bliwwen
si	si bliwwen

Pluperfect

ech	war bliwwen
du	waars bliwwen
hien;si;hatt;et	war bliwwen
mir	ware bliwwen
dir	waart bliwwen
si	ware bliwwen

Future I

ech	wäert bleiwen
du	wäerts bleiwen
hien;si;hatt;et	wäert bleiwen
mir	wäerte bleiwen
dir	wäert bleiwen
si	wäerte bleiwen

Future II

ech	wäert bliwwen sinn
du	wäerts bliwwen sinn
hien;si;hatt;et	wäert bliwwen sinn
mir	wäerte bliwwen sinn
dir	wäert bliwwen sinn
si	wäerte bliwwen sinn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif bleiwen
du	géifs bleiwen
hien;si;hatt;et	géif bleiwen
mir	géife bleiwen
dir	géift bleiwen
si	géife bleiwen

Conjunctive II Perfect

ech	wier bliwwen
du	wiers bliwwen
hien;si;hatt;et	wier bliwwen
mir	wiere bliwwen
dir	wiert bliwwen
si	wiere bliwwen

Simple Conjunctive II

ech	bléif
du	bléifs
hien;si;hatt;et	bléif
mir	bléiwen
dir	bléift
si	bléiwen

Imperative

Singular	bleif
Plural	bleift

Verbs conjugated like bleiwen

ausbleiwen, bleiwen, derbäibleiwen, dobleiwen, doheembleiwen, drubleiwen, ewechbleiwen, opbleiwen, zeréckbleiwen, zoubleiwen,

Translations

Etymology

From Old High German belīvan, northern variant of bilīban, from Proto-Germanic *bilībaną. Cognate with German bleiben, Dutch blijven, English belive, West Frisian bliuwe. See: Old High German 'belīvan', Proto-Germanic '*bilībaną', German, old spelling 'bleiben', Dutch 'blijven', English 'belive'.