Nominal Forms
Infinitive blénken
Past participle geblénkt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | blénken |
| du | blénks |
| hien;si;hatt;et | blénkt |
| mir | blénken |
| dir | blénkt |
| si | blénken |
Preterite
Perfect
| ech | hu geblénkt |
| du | hues geblénkt |
| hien;si;hatt;et | huet geblénkt |
| mir | hu geblénkt |
| dir | hutt geblénkt |
| si | hu geblénkt |
Pluperfect
| ech | hat geblénkt |
| du | has geblénkt |
| hien;si;hatt;et | hat geblénkt |
| mir | hate geblénkt |
| dir | hat geblénkt |
| si | hate geblénkt |
Future I
| ech | wäert blénken |
| du | wäerts blénken |
| hien;si;hatt;et | wäert blénken |
| mir | wäerte blénken |
| dir | wäert blénken |
| si | wäerte blénken |
Future II
| ech | wäert geblénkt hunn |
| du | wäerts geblénkt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geblénkt hunn |
| mir | wäerte geblénkt hunn |
| dir | wäert geblénkt hunn |
| si | wäerte geblénkt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif blénken |
| du | géifs blénken |
| hien;si;hatt;et | géif blénken |
| mir | géife blénken |
| dir | géift blénken |
| si | géife blénken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geblénkt |
| du | häss geblénkt |
| hien;si;hatt;et | hätt geblénkt |
| mir | hätte geblénkt |
| dir | hätt geblénkt |
| si | hätte geblénkt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | blénk |
| Plural | blénkt |
Verbs conjugated like blénken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle Low German blinken, from Proto-Germanic *blinkaną. Cognate with German blinken, Dutch blinken, English blink, West Frisian blinke. See: German, old spelling '
blinken', Dutch '
blinken', English '
blink'.
Sample Sentences