Nominal Forms
Infinitive bléien
Past participle geblitt
Indicative
Present
| ech | bléien |
| du | blitts |
| hien;si;hatt;et | blitt |
| mir | bléien |
| dir | bléit |
| si | bléien |
Preterite
Perfect
| ech | hu geblitt |
| du | hues geblitt |
| hien;si;hatt;et | huet geblitt |
| mir | hu geblitt |
| dir | hutt geblitt |
| si | hu geblitt |
Pluperfect
| ech | hat geblitt |
| du | has geblitt |
| hien;si;hatt;et | hat geblitt |
| mir | hate geblitt |
| dir | hat geblitt |
| si | hate geblitt |
Future I
| ech | wäert bléien |
| du | wäerts bléien |
| hien;si;hatt;et | wäert bléien |
| mir | wäerte bléien |
| dir | wäert bléien |
| si | wäerte bléien |
Future II
| ech | wäert geblitt hunn |
| du | wäerts geblitt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geblitt hunn |
| mir | wäerte geblitt hunn |
| dir | wäert geblitt hunn |
| si | wäerte geblitt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif bléien |
| du | géifs bléien |
| hien;si;hatt;et | géif bléien |
| mir | géife bléien |
| dir | géift bléien |
| si | géife bléien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geblitt |
| du | häss geblitt |
| hien;si;hatt;et | hätt geblitt |
| mir | hätte geblitt |
| dir | hätt geblitt |
| si | hätte geblitt |
Simple Conjunctive II
Translations
blossom, have or open into blossoms
blossom, begin to thrive or flourish
Etymology
From Middle High German blüen, from Old High German bluoen, from Proto-West Germanic *blōan. Cognate with German blühen, Dutch bloeien. See: Middle High German '
blüen', German, old spelling '
blühen', Dutch '
bloeien'.
Verbs referencing "bléien"
German, old spelling
blühen.
Sample Sentences