Nominal Forms
Infinitive besënnen
Past participle besënnt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | besënne mech |
| du | besënns dech |
| hien;si;hatt;et | besënnt sech |
| mir | besënnen eis |
| dir | besënnt iech |
| si | besënne sech |
Preterite
Perfect
| ech | hu besënnt |
| du | hues besënnt |
| hien;si;hatt;et | huet besënnt |
| mir | hu besënnt |
| dir | hutt besënnt |
| si | hu besënnt |
Pluperfect
| ech | hat besënnt |
| du | has besënnt |
| hien;si;hatt;et | hat besënnt |
| mir | hate besënnt |
| dir | hat besënnt |
| si | hate besënnt |
Future I
| ech | wäert besënnen |
| du | wäerts besënnen |
| hien;si;hatt;et | wäert besënnen |
| mir | wäerte besënnen |
| dir | wäert besënnen |
| si | wäerte besënnen |
Future II
| ech | wäert besënnt hunn |
| du | wäerts besënnt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert besënnt hunn |
| mir | wäerte besënnt hunn |
| dir | wäert besënnt hunn |
| si | wäerte besënnt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif besënnen |
| du | géifs besënnen |
| hien;si;hatt;et | géif besënnen |
| mir | géife besënnen |
| dir | géift besënnen |
| si | géife besënnen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt besënnt |
| du | häss besënnt |
| hien;si;hatt;et | hätt besënnt |
| mir | hätte besënnt |
| dir | hätt besënnt |
| si | hätte besënnt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | besënn dech |
| Plural | besënnt iech |
Verbs conjugated like besënnen
alliéieren,
abrocken,
aloggen,
amëschen,
apendelen,
astufen,
ausloggen,
ausbesseren,
auskucken,
ausrouen,
auswierken,
bécken,
besseren,
bekëmmeren,
bekrichen,
beschwéieren,
besënnen,
bewonneren,
crispéieren,
debrouilléieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences