Nominal Forms
Infinitive bedréien
Past participle bedrunn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | bedréien |
| du | bedréis |
| hien;si;hatt;et | bedréit |
| mir | bedréien |
| dir | bedréit |
| si | bedréien |
Preterite
Perfect
| ech | hu bedrunn |
| du | hues bedrunn |
| hien;si;hatt;et | huet bedrunn |
| mir | hu bedrunn |
| dir | hutt bedrunn |
| si | hu bedrunn |
Pluperfect
| ech | hat bedrunn |
| du | has bedrunn |
| hien;si;hatt;et | hat bedrunn |
| mir | hate bedrunn |
| dir | hat bedrunn |
| si | hate bedrunn |
Future I
| ech | wäert bedréien |
| du | wäerts bedréien |
| hien;si;hatt;et | wäert bedréien |
| mir | wäerte bedréien |
| dir | wäert bedréien |
| si | wäerte bedréien |
Future II
| ech | wäert bedrunn hunn |
| du | wäerts bedrunn hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert bedrunn hunn |
| mir | wäerte bedrunn hunn |
| dir | wäert bedrunn hunn |
| si | wäerte bedrunn hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif bedréien |
| du | géifs bedréien |
| hien;si;hatt;et | géif bedréien |
| mir | géife bedréien |
| dir | géift bedréien |
| si | géife bedréien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt bedrunn |
| du | häss bedrunn |
| hien;si;hatt;et | hätt bedrunn |
| mir | hätte bedrunn |
| dir | hätt bedrunn |
| si | hätte bedrunn |
Simple Conjunctive II
| ech | bedréich |
| du | bedréichs |
| hien;si;hatt;et | bedréich |
| mir | bedréichen |
| dir | bedréicht |
| si | bedréichen |
Imperative
| Singular | bedréi |
| Plural | bedréit |
Verbs conjugated like bedréien
bedréien,
Translations
Etymology
From Old High German be- + (*)driugan, (*)driogan, northern variants of triugan, triogan. Cognate with German betrügen. See: German, old spelling '
betrügen'.
Sample Sentences