Nominal Forms
Infinitive auswierken
Past participle ausgewierkt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | wierke mech aus |
| du | wierks dech aus |
| hien;si;hatt;et | wierkt sech aus |
| mir | wierken eis aus |
| dir | wierkt iech aus |
| si | wierke sech aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgewierkt |
| du | hues ausgewierkt |
| hien;si;hatt;et | huet ausgewierkt |
| mir | hu ausgewierkt |
| dir | hutt ausgewierkt |
| si | hu ausgewierkt |
Pluperfect
| ech | hat ausgewierkt |
| du | has ausgewierkt |
| hien;si;hatt;et | hat ausgewierkt |
| mir | hate ausgewierkt |
| dir | hat ausgewierkt |
| si | hate ausgewierkt |
Future I
| ech | wäert auswierken |
| du | wäerts auswierken |
| hien;si;hatt;et | wäert auswierken |
| mir | wäerte auswierken |
| dir | wäert auswierken |
| si | wäerte auswierken |
Future II
| ech | wäert ausgewierkt hunn |
| du | wäerts ausgewierkt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgewierkt hunn |
| mir | wäerte ausgewierkt hunn |
| dir | wäert ausgewierkt hunn |
| si | wäerte ausgewierkt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif auswierken |
| du | géifs auswierken |
| hien;si;hatt;et | géif auswierken |
| mir | géife auswierken |
| dir | géift auswierken |
| si | géife auswierken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgewierkt |
| du | häss ausgewierkt |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgewierkt |
| mir | hätte ausgewierkt |
| dir | hätt ausgewierkt |
| si | hätte ausgewierkt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | wierk dech aus |
| Plural | wierkt iech aus |
Verbs conjugated like auswierken
alliéieren,
abrocken,
aloggen,
amëschen,
apendelen,
astufen,
ausloggen,
ausbesseren,
auskucken,
ausrouen,
auswierken,
bécken,
besseren,
bekëmmeren,
bekrichen,
beschwéieren,
besënnen,
bewonneren,
crispéieren,
debrouilléieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences