Nominal Forms
Infinitive ausschëdden
Past participle ausgeschott
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | schëdden aus |
| du | schëtts aus |
| hien;si;hatt;et | schëtt aus |
| mir | schëdden aus |
| dir | schëtt aus |
| si | schëdden aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgeschott |
| du | hues ausgeschott |
| hien;si;hatt;et | huet ausgeschott |
| mir | hu ausgeschott |
| dir | hutt ausgeschott |
| si | hu ausgeschott |
Pluperfect
| ech | hat ausgeschott |
| du | has ausgeschott |
| hien;si;hatt;et | hat ausgeschott |
| mir | hate ausgeschott |
| dir | hat ausgeschott |
| si | hate ausgeschott |
Future I
| ech | wäert ausschëdden |
| du | wäerts ausschëdden |
| hien;si;hatt;et | wäert ausschëdden |
| mir | wäerte ausschëdden |
| dir | wäert ausschëdden |
| si | wäerte ausschëdden |
Future II
| ech | wäert ausgeschott hunn |
| du | wäerts ausgeschott hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgeschott hunn |
| mir | wäerte ausgeschott hunn |
| dir | wäert ausgeschott hunn |
| si | wäerte ausgeschott hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausschëdden |
| du | géifs ausschëdden |
| hien;si;hatt;et | géif ausschëdden |
| mir | géife ausschëdden |
| dir | géift ausschëdden |
| si | géife ausschëdden |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgeschott |
| du | häss ausgeschott |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgeschott |
| mir | hätte ausgeschott |
| dir | hätt ausgeschott |
| si | hätte ausgeschott |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | schëtt aus |
| Plural | schëtt aus |
Verbs conjugated like ausschëdden
aschëdden,
ausschëdden,
draschëdden,
ëmschëdden,
erausschëdden,
erofschëdden,
ewechschëdden,
iwwerschëdden,
noschëdden,
ofschëdden,
opschëdden,
schëdden,
verschëdden,
zouschëdden,
Translations
Etymology
Sample Sentences