Nominal Forms
Infinitive auskrazen
Past participle ausgekraazt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | krazen aus |
| du | kraz aus |
| hien;si;hatt;et | kraazt aus |
| mir | krazen aus |
| dir | kraazt aus |
| si | krazen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgekraazt |
| du | hues ausgekraazt |
| hien;si;hatt;et | huet ausgekraazt |
| mir | hu ausgekraazt |
| dir | hutt ausgekraazt |
| si | hu ausgekraazt |
Pluperfect
| ech | hat ausgekraazt |
| du | has ausgekraazt |
| hien;si;hatt;et | hat ausgekraazt |
| mir | hate ausgekraazt |
| dir | hat ausgekraazt |
| si | hate ausgekraazt |
Future I
| ech | wäert auskrazen |
| du | wäerts auskrazen |
| hien;si;hatt;et | wäert auskrazen |
| mir | wäerte auskrazen |
| dir | wäert auskrazen |
| si | wäerte auskrazen |
Future II
| ech | wäert ausgekraazt hunn |
| du | wäerts ausgekraazt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgekraazt hunn |
| mir | wäerte ausgekraazt hunn |
| dir | wäert ausgekraazt hunn |
| si | wäerte ausgekraazt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif auskrazen |
| du | géifs auskrazen |
| hien;si;hatt;et | géif auskrazen |
| mir | géife auskrazen |
| dir | géift auskrazen |
| si | géife auskrazen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgekraazt |
| du | häss ausgekraazt |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgekraazt |
| mir | hätte ausgekraazt |
| dir | hätt ausgekraazt |
| si | hätte ausgekraazt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | kraz aus |
| Plural | kraazt aus |
Translations
Etymology
Sample Sentences