Nominal Forms
Infinitive ausgrenzen
Past participle ausgegrenzt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | grenzen aus |
| du | grenz aus |
| hien;si;hatt;et | grenzt aus |
| mir | grenzen aus |
| dir | grenzt aus |
| si | grenzen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgegrenzt |
| du | hues ausgegrenzt |
| hien;si;hatt;et | huet ausgegrenzt |
| mir | hu ausgegrenzt |
| dir | hutt ausgegrenzt |
| si | hu ausgegrenzt |
Pluperfect
| ech | hat ausgegrenzt |
| du | has ausgegrenzt |
| hien;si;hatt;et | hat ausgegrenzt |
| mir | hate ausgegrenzt |
| dir | hat ausgegrenzt |
| si | hate ausgegrenzt |
Future I
| ech | wäert ausgrenzen |
| du | wäerts ausgrenzen |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgrenzen |
| mir | wäerte ausgrenzen |
| dir | wäert ausgrenzen |
| si | wäerte ausgrenzen |
Future II
| ech | wäert ausgegrenzt hunn |
| du | wäerts ausgegrenzt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgegrenzt hunn |
| mir | wäerte ausgegrenzt hunn |
| dir | wäert ausgegrenzt hunn |
| si | wäerte ausgegrenzt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausgrenzen |
| du | géifs ausgrenzen |
| hien;si;hatt;et | géif ausgrenzen |
| mir | géife ausgrenzen |
| dir | géift ausgrenzen |
| si | géife ausgrenzen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgegrenzt |
| du | häss ausgegrenzt |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgegrenzt |
| mir | hätte ausgegrenzt |
| dir | hätt ausgegrenzt |
| si | hätte ausgegrenzt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | grenz aus |
| Plural | grenzt aus |
Verbs conjugated like ausgrenzen
abeezen,
abéissen,
afaassen,
agrenzen,
akreesen,
aléisen,
apassen,
aplanzen,
areesen,
arëtzen,
aritzen,
asalzen,
aschleisen,
aschubsen,
asprëtzen,
astanzen,
ausbotzen,
ausgrenzen,
ausknipsen,
ausléisen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences