Nominal Forms
Infinitive asäckelen
Past participle agesäckelt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | säckelen an |
| du | säckels an |
| hien;si;hatt;et | säckelt an |
| mir | säckelen an |
| dir | säckelt an |
| si | säckelen an |
Preterite
Perfect
| ech | hu agesäckelt |
| du | hues agesäckelt |
| hien;si;hatt;et | huet agesäckelt |
| mir | hu agesäckelt |
| dir | hutt agesäckelt |
| si | hu agesäckelt |
Pluperfect
| ech | hat agesäckelt |
| du | has agesäckelt |
| hien;si;hatt;et | hat agesäckelt |
| mir | hate agesäckelt |
| dir | hat agesäckelt |
| si | hate agesäckelt |
Future I
| ech | wäert asäckelen |
| du | wäerts asäckelen |
| hien;si;hatt;et | wäert asäckelen |
| mir | wäerte asäckelen |
| dir | wäert asäckelen |
| si | wäerte asäckelen |
Future II
| ech | wäert agesäckelt hunn |
| du | wäerts agesäckelt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert agesäckelt hunn |
| mir | wäerte agesäckelt hunn |
| dir | wäert agesäckelt hunn |
| si | wäerte agesäckelt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif asäckelen |
| du | géifs asäckelen |
| hien;si;hatt;et | géif asäckelen |
| mir | géife asäckelen |
| dir | géift asäckelen |
| si | géife asäckelen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt agesäckelt |
| du | häss agesäckelt |
| hien;si;hatt;et | hätt agesäckelt |
| mir | hätte agesäckelt |
| dir | hätt agesäckelt |
| si | hätte agesäckelt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | säckel an |
| Plural | säckelt an |
Verbs conjugated like asäckelen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences