Nominal Forms
Infinitive abrocken
Past participle agebrockt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | brocke mech an |
| du | brocks dech an |
| hien;si;hatt;et | brockt sech an |
| mir | brocken eis an |
| dir | brockt iech an |
| si | brocke sech an |
Preterite
Perfect
| ech | hu agebrockt |
| du | hues agebrockt |
| hien;si;hatt;et | huet agebrockt |
| mir | hu agebrockt |
| dir | hutt agebrockt |
| si | hu agebrockt |
Pluperfect
| ech | hat agebrockt |
| du | has agebrockt |
| hien;si;hatt;et | hat agebrockt |
| mir | hate agebrockt |
| dir | hat agebrockt |
| si | hate agebrockt |
Future I
| ech | wäert abrocken |
| du | wäerts abrocken |
| hien;si;hatt;et | wäert abrocken |
| mir | wäerte abrocken |
| dir | wäert abrocken |
| si | wäerte abrocken |
Future II
| ech | wäert agebrockt hunn |
| du | wäerts agebrockt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert agebrockt hunn |
| mir | wäerte agebrockt hunn |
| dir | wäert agebrockt hunn |
| si | wäerte agebrockt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif abrocken |
| du | géifs abrocken |
| hien;si;hatt;et | géif abrocken |
| mir | géife abrocken |
| dir | géift abrocken |
| si | géife abrocken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt agebrockt |
| du | häss agebrockt |
| hien;si;hatt;et | hätt agebrockt |
| mir | hätte agebrockt |
| dir | hätt agebrockt |
| si | hätte agebrockt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | brock dech an |
| Plural | brockt iech an |
Verbs conjugated like abrocken
alliéieren,
abrocken,
aloggen,
amëschen,
apendelen,
astufen,
ausloggen,
ausbesseren,
auskucken,
ausrouen,
auswierken,
bécken,
besseren,
bekëmmeren,
bekrichen,
beschwéieren,
besënnen,
bewonneren,
crispéieren,
debrouilléieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From a- + brocken.
Sample Sentences