compleo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of compleo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): compleō

Active Nominal Forms

Infinitive: complḗre
Present participle: complēns; compléntis
Future participle: completúrus
Gerund: compléndum
Gerundive: compléndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: complḗre
Perfect participle: cómpletum



Active

Indicative

Present

egocompleō
tūcomplēs
iscomplet
nōscomplḗmus
vōscomplḗtis
iīcomplent

Imperfect

egocomplḗbam
tūcomplḗbās
iscomplḗbat
nōscomplēbā́mus
vōscomplēbā́tis
iīcomplḗbant

I Future

egocomplḗbō
tūcomplḗbis
iscomplḗbit
nōscomplḗbimus
vōscomplḗbitis
iīcomplḗbunt

Perfect

egocomplḗvī
tūcomplēvístī
iscomplḗvit
nōscomplḗvimus
vōscomplēvístis
iīcomplēvḗrunt

Pluperfect

egocomplḗveram
tūcomplā́verēs
iscomplḗverat
nōscomplāverḗmus
vōscomplāverḗtis
iīcomplḗverant

II Future

egocomplḗverō
tūcomplḗveris
iscomplḗverit
nōscomplēvérimus
vōscomplēvéritis
iīcomplḗverint

Subjunctive

Present

egocompleam
tūcompleās
iscompleat
nōscompleā́mus
vōscompleā́tis
iīcompleant

Imperfect

egocomplḗrem
tūcomplḗrēs
iscomplḗret
nōscomplērḗmus
vōscomplērḗtis
iīcomplḗrent








Perfect

egocomplḗverim
tūcomplḗveris
iscomplḗverit
nōscomplēvérimus
vōscomplēvéritis
iīcomplḗverint

Pluperfect

egocomplēvíssem
tūcomplēvíssēs
iscomplēvísset
nōscomplēvissḗmus
vōscomplēvissḗtis
iīcomplēvíssent

I Imperative

tūcomplē
vōscomplḗte

II Imperative

tūcomplḗtō
iscomplḗtō
vōscomplētṓte
iīcompléntō

Passive

Indicative

Present

egocompleor
tūcomplḗris
iscomplḗtur
nōscomplḗmur
vōscomplḗminī
iīcompléntur

Imperfect

egocomplḗbar
tūcomplēbā́ris
iscomplēbā́tur
nōscomplēbā́mur
vōscomplēbā́minī
iīcomplēbántur

I Future

egocomplḗbor
tūcomplḗberis
iscomplḗbitur
nōscomplḗbimur
vōscomplēbíminī
iīcomplēbúntur

Perfect

egocómpletus sum
tūcómpletus es
iscómpletus est
nōscómpletī sumus
vōscómpletī estis
iīcómpletī sunt

Pluperfect

egocómpletus eram
tūcómpletus erās
iscómpletus erat
nōscómpletī erāmus
vōscómpletī erātis
iīcómpletī erant

II Future

egocómpletus erō
tūcómpletus eris
iscómpletus erit
nōscómpletī erimus
vōscómpletī eritis
iīcómpletī erunt

Subjunctive

Present

egocomplear
tūcompleā́ris
iscompleā́tur
nōscompleā́mur
vōscompleā́minī
iīcompleā́ntur

Imperfect

egocomplḗrer
tūcomplērḗris
iscomplērḗtur
nōscomplērḗmur
vōscomplērḗminī
iīcomplērḗntur








Perfect

egocómpletus sim
tūcómpletus sīs
iscómpletus sit
nōscómpletī sīmus
vōscómpletī sītis
iīcómpletī sint

Pluperfect

egocómpletus essem
tūcómpletus essēs
iscómpletus esset
nōscómpletī essēmus
vōscómpletī essētis
iīcómpletī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *ḱe?
3. Proto-Indo-European *ḱóm
4. Proto-Italic *kom
5. Proto-Italic *kom-
6. Latin con-
7. Proto-Indo-European *pleh₁-
8. Proto-Italic *plēō
9. Latin pleō
10. Latin compleō
11. From con- + pleō.

Verbs referencing "compleo"

English accomplish, Spanish cumplir, Aragonese complir, Valencian complir, Old French complir, French accomplir, Valencian acomplir, Romanian cumpli, Galician cumprir, Portuguese cumprir.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Pōculum complēvit et hausit. Aquam et vīnum miscuit. Collāpsus est. (He filled the cup and drank it. He mixed water and wine. He collapsed.)
  • inter Palatinum Capitolinumque collem [...] complesset (occupied the ground between the Palatine Hill and the Capitoline) [27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.12]

Vulgate Verses