Noun: ocris
Hyphenation:
Gender: Masculine
Declension: Third
Nominative
| Singular | ocris |
| Plural | ocrēs |
Genitive
| Singular | ocris |
| Plural | ocrium |
Dative
| Singular | ocrī |
| Plural | ocribus |
Accusative
| Singular | ocrem |
| Plural | ocrēs; ocrīs |
Ablative
| Singular | ocre |
| Plural | ocribus |
Vocative
| Singular | ocris |
| Plural | ocrēs |
Sample Sentences
-
ocrem antiqui, ut Ateius Philologus in libro Glosematorum refert, montem confragosum vocabant, ut aput Livium:
-
ocrem is what the ancients, as Ateius the Grammarian relates in his book of glosses, call a rocky mountain, as in Livius:
-
[…] sed qui sunt hi, qui ascendunt altum ocrim?
-
[…] but who are these men who are climbing the high crag?
-
[…] celsosque ocris / arvaque putria et mare magnum […]
-
[…] the high crags, / the crumbling earth, and the vast sea […]
-
[…] namque Taenari celsos ocris ([…] for the high crags of Taenarus) [3rd century BCE, Livius Andronicus, fragments cited by Festus, p. 192.1–4, 5, 6]
Nouns inflected like ocris
scobis,
sellāris,
frātruēlis,
emphasis,
auriculāris,
draconcopedis,
baculāris,
concīvis,
emphyteosis,
hyoseris,
rebellis,
seselis,
apocatastasis,
padūlis,
prŏneptis,
decēris,
bipennis,
prognōsis,
scrobis,
versipellis, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Proto-Italic *okris, from Proto-Indo-European *h₂óḱris. Cognate with Ancient Greek ὄκρις (ókris), Old High German ecka, and Sanskrit अश्रि (áśri). See: Ancient Greek Nouns '
ὄκρις'.
Verbs referencing "ocris"
Irish Nouns
achar, Ancient Greek Nouns
ὄκρις.
Translations