Noun: masca
Hyphenation:
Gender: Feminine
Declension: First
Nominative
| Singular | masca |
| Plural | mascae |
Genitive
| Singular | mascae |
| Plural | mascārum |
Dative
| Singular | mascae |
| Plural | mascīs |
Accusative
| Singular | mascam |
| Plural | mascās |
Ablative
| Singular | mascā |
| Plural | mascīs |
Vocative
| Singular | masca |
| Plural | mascae |
Sample Sentences
-
De crimen nefandum. Si quis mundium de puella libera aut muliere habens eamque strigam, quod est mascam, clamaverit, excepto pater aut frater, ammittat mundium ipsius, ut supra, et illa potestatem habeat vult ad parentes, vult curtem regis cum rebus suis propriis se commendare, qui mundium eius in potestatem debeat habere. Et si vir ille negaverit, hoc crimen non dixissit, liceat eum se pureficare et mundium, sicut habuit, habere, si se pureficaverit. [643, Edictum Rothari, section 197:]
-
Nullus presumat aldiam alienam aut ancillam quasi strigam, quem dicunt mascam, occidere, quod christianis mentibus nullatenus credendum est nec possibilem, ut mulier hominem vivum intrinsecus possit comedere. Si quis de cetero talem inlecitam et nefandam rem penetrare presumpserit: si aldiam occiderit, conponat pro statum eius solidos LX, et insuper addat pro culpa solidos centum, medietatem regi et medietatem cuius aldia fuerit. Si autem ancilla fuerit, conponat pro statum eius, ut supra constitutum est, si ministiriales aut rusticana fuerit; et insuper pro culpa solidos LX, medietatem regi et medietatem cuius ancilla fuerit. Si vero iudex huic opus malum penetrare iusserit, ipse de suo proprio pena suprascripta conponat. [643, Edictum Rothari, section 376:]
Nouns inflected like masca
scōria,
meschīta,
sewera,
zōnula,
ecclēsia,
concurrentia,
satira,
satura,
satyra,
sagīna,
sagēna,
sarīsa,
salīva,
salīna,
sampsa,
samara,
sacēna,
salvia,
sabīna,
sculna, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *mesgʷ-der.
3. Proto-Indo-European *mosgo-der.
4. Proto-Germanic *maskwǭ
5. Proto-West Germanic *maskābor.
6. Latin masca
7. From Proto-West Germanic *maskā (“mesh”), from the practice of wearing mesh netting over the face as a mask to filter air, keeping soot and dust particles from entering the lungs. As in German Larve or Fratze—and other words the reader may adduce for completion—, via the idea of any nightmarish appearance senses of “a spectre” and “a witch” secondarily derived, though they be attested and perhaps borrowed before the main sense in Latin.
8. A variation with an -r- suffix, perhaps *maskā + *-þr + *-ā, found already simplified in Old English mæsċre, was presumably also borrowed into Latin, to account for Italian maschera, resolving the consonant cluster further by anaptyxis, and perhaps connecting the Latin-Romance suffix -āria, and some adduce Old French mascurer, maschurer (“to blacken (the face)”), Occitan mascarar, Catalan mascarar, Walloon maxhurer, derived from mascher (“to thump”) and well-known Arabic مَسْخَرَة (masḵara, “buffoon, fool, laughing-stock, anything ridiculous”) from سَخِرَ (saḵira, “to ridicule, to laugh at”), for which derivation one would have to imagine Early Islamic society inclined to comedy even towards the Christian world, apparently contrasting the dark notions behind the Germanic term. See: German Nouns '
Larve', Old English Nouns '
mæsċre', Italian Nouns '
maschera'.
Translations