diurnus – Latin adjective declension

Latin adjective forms of diurnus

Adjective: diurnus
Hyphenation:
Declension: First, Second

Nominative

Singular masc.diurnus
Singular fem.diurna
Singular neut.diurnum
Plural masc.diurnī
Plural fem.diurnae
Plural neut.diurna

Genitive

Singular masc.diurnī
Singular fem.diurnae
Singular neut.diurnī
Plural masc.diurnōrum
Plural fem.diurnārum
Plural neut.diurnōrum

Dative

Singular masc.diurnō
Singular fem.diurnae
Singular neut.diurnō
Plural masc.diurnīs
Plural fem.diurnīs
Plural neut.diurnīs

Accusative

Singular masc.diurnum
Singular fem.diurnam
Singular neut.diurnum
Plural masc.diurnōs
Plural fem.diurnās
Plural neut.diurna

Ablative

Singular masc.diurnō
Singular fem.diurnā
Singular neut.diurnō
Plural masc.diurnīs
Plural fem.diurnīs
Plural neut.diurnīs

Vocative

Singular masc.diurne
Singular fem.diurna
Singular neut.diurnum
Plural masc.diurnī
Plural fem.diurnae
Plural neut.diurna

Comparison

Sample Sentences

Etymology

Rhotacization of earlier *diusnus, from diūs (earlier nominative of diēs) + -nus (suffix forming adjectives).

Verbs referencing "diurnus"

Italian Adjectives giornale, Galician Adjectives diúrno.

Translations