vallua – Ingrian verb conjugation

Ingrian verb forms of vallua

Hyphenation: val‧lu‧a

Indicative

Present

Sg.1valun
Sg.2valut
Sg.3valluu
Pl.1valumma
Pl.2valutta
Pl.3valluut; valuvat; valutaa
Impersonalvalutaa

Imperfect

Sg.1valuin
Sg.2valuit
Sg.3valui
Pl.1valuimma
Pl.2valuitta
Pl.3valluit; valuivat; valuttii
Impersonalvaluttii

Conditional

Sg.1valuisin
Sg.2valuisit
Sg.3valuis
Pl.1valuisimma
Pl.2valuisitta
Pl.3valuisiit; valuisivat; valuttais
Impersonalvaluttais

Potential

Sg.1valunen
Sg.2valunet
Sg.3valunoo
Pl.1valunemma
Pl.2valunetta
Pl.3valunoot
Impersonalvaluttannoo

Imperative

Sg.2valluist; valu
Sg.3valukoo
Pl.2valukaa
Pl.3valukoot
Impersonalvaluttakkoo

Infinitives

I Infinitivevallua
II Infinitive, inessivevalujees
II Infinitive, instructivevalluen
III Infinitive, illativevalumaa
III Infinitive, inessivevalumaas
III Infinitive, elativevalumast
III Infinitive, abessivevalumata
IV Infinitive, nominativevalumiin
IV Infinitive, partitivevalumista; valumist

Participles

Active Presentvaluva
Passive Presentvaluttava
Active Pastvalunt; valunut
Passive Pastvaluttu

Verbs conjugated like vallua

kullua, vallua,

Etymology

From Proto-Finnic *valudak, equivalent to vallaa (“to pour”) + -ua. Cognates include Finnish valua and Veps valuda. See: Finnish with old forms 'valua', Veps 'valuda'.

Sample Sentences