Hyphenation: tilk‧ku‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | tilkun |
| Sg.2 | tilkut |
| Sg.3 | tilkkuu |
| Pl.1 | tilkumma |
| Pl.2 | tilkutta |
| Pl.3 | tilkkuut; tilkkuvat; tilkutaa |
| Impersonal | tilkutaa |
Imperfect
| Sg.1 | tilkuin |
| Sg.2 | tilkuit |
| Sg.3 | tilkkui |
| Pl.1 | tilkuimma |
| Pl.2 | tilkuitta |
| Pl.3 | tilkkuit; tilkkuivat; tilkuttii |
| Impersonal | tilkuttii |
Conditional
| Sg.1 | tilkkuisin |
| Sg.2 | tilkkuisit |
| Sg.3 | tilkkuis |
| Pl.1 | tilkkuisimma |
| Pl.2 | tilkkuisitta |
| Pl.3 | tilkkuisiit; tilkkuisivat; tilkuttais |
| Impersonal | tilkuttais |
Potential
| Sg.1 | tilkkunen |
| Sg.2 | tilkkunet |
| Sg.3 | tilkkunoo |
| Pl.1 | tilkkunemma |
| Pl.2 | tilkkunetta |
| Pl.3 | tilkkunoot |
| Impersonal | tilkuttannoo |
Imperative
| Sg.2 | tilkkuist; tilku |
| Sg.3 | tilkkukoo |
| Pl.2 | tilkkukaa |
| Pl.3 | tilkkukoot |
| Impersonal | tilkuttakkoo |
Infinitives
| I Infinitive | tilkkua |
| II Infinitive, inessive | tilkkujees |
| II Infinitive, instructive | tilkkuen |
| III Infinitive, illative | tilkkumaa |
| III Infinitive, inessive | tilkkumaas |
| III Infinitive, elative | tilkkumast |
| III Infinitive, abessive | tilkkumata |
| IV Infinitive, nominative | tilkkumiin |
| IV Infinitive, partitive | tilkkumista; tilkkumist |
Participles
| Active Present | tilkkuva |
| Passive Present | tilkuttava |
| Active Past | tilkkunt; tilkkunut |
| Passive Past | tilkuttu |
Verbs conjugated like tilkkua
liikkua,
leekkua,
alkua,
uhkua,
haukkua,
hulkkua,
njaukkua,
hehkua,
hukkua,
nukkua,
tokkua,
kukkua,
tilkkua,
Etymology
From Proto-Finnic *tilkkudak, equivalent to tilkka (“drop”) + -ua. Cognates include dialectal Finnish tilkkua and Estonian tilkuma. See: Finnish with old forms '
tilkkua', Estonian '
tilkuda'.
Sample Sentences