Nominal Forms
Infinitive: víta
First participle: hafa vitið
Second participle: vitið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | vít |
| þú | vítur |
| hann | vítur |
| við | vítum |
| þið | vítið |
| þeir | víta |
Perfect
| ég | hef vitið |
| þú | hefur vitið |
| hann | hefur vitið |
| við | höfum vitið |
| þið | hafið vitið |
| þeir | hafa vitið |
Past
| ég | veit |
| þú | veist |
| hann | veit |
| við | vitum |
| þið | vituð |
| þeir | vitu |
Pluperfect
| ég | hafði vitið |
| þú | hafðir vitið |
| hann | hafði vitið |
| við | höfðum vitið |
| þið | höfðuð vitið |
| þeir | höfðu vitið |
Future
| ég | mun víta |
| þú | munt víta |
| hann | mun víta |
| við | munum víta |
| þið | munuð víta |
| þeir | munu víta |
Future Perfect
| ég | mun hafa vitið |
| þú | munt hafa vitið |
| hann | mun hafa vitið |
| við | munum hafa vitið |
| þið | munuð hafa vitið |
| þeir | munu hafa vitið |
Subjunctive
Present
| ég | víti |
| þú | vítir |
| hann | víti |
| við | vítum |
| þið | vítið |
| þeir | víti |
Perfect
| ég | hafi vitið |
| þú | hafir vitið |
| hann | hafi vitið |
| við | höfum vitið |
| þið | hafið vitið |
| þeir | hafi vitið |
Past
| ég | viti |
| þú | vitir |
| hann | viti |
| við | vitum |
| þið | vituð |
| þeir | vitu |
Pluperfect
| ég | hefði vitið |
| þú | hefðir vitið |
| hann | hefði vitið |
| við | hefðum vitið |
| þið | hefðuð vitið |
| þeir | hefðu vitið |
Conditional
Present
| ég | mundi víta |
| þú | mundir víta |
| hann | mundi víta |
| við | mundum víta |
| þið | munduð víta |
| þeir | mundu víta |
Past conditional
| ég | mundi hafa vitið |
| þú | mundir hafa vitið |
| hann | mundi hafa vitið |
| við | mundum hafa vitið |
| þið | munduð hafa vitið |
| þeir | mundu hafa vitið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse víta, from Proto-Germanic *wītaną. See: Proto-Germanic '
*wītaną'.
Verbs similar to 'víta'
hita,
lita,
rita,
væta,
veita,
vigta,
vitja,
vitna,
álita,
árita,
Translations