Nominal Forms
Infinitive: svelgja
First participle: hafa solgið; svelgt
Second participle: solgið; svelgt
Indicative
Present
| ég | svelg; svelgi |
| þú | svelgur; svelgir |
| hann | svelgur; svelgi |
| við | svelgjum |
| þið | svelgið |
| þeir | svelgja |
Perfect
| ég | hef solgið; svelgt |
| þú | hefur solgið; svelgt |
| hann | hefur solgið; svelgt |
| við | höfum solgið; svelgt |
| þið | hafið solgið; svelgt |
| þeir | hafa solgið; svelgt |
Past
| ég | svalg; svelgdi |
| þú | svalgst; svelgdir |
| hann | svalg; svelgdi |
| við | sulgum; svelgdum |
| þið | sulguð; svelgduð |
| þeir | sulgu; svelgdu |
Pluperfect
| ég | hafði solgið; svelgt |
| þú | hafðir solgið; svelgt |
| hann | hafði solgið; svelgt |
| við | höfðum solgið; svelgt |
| þið | höfðuð solgið; svelgt |
| þeir | höfðu solgið; svelgt |
Future
| ég | mun svelgja |
| þú | munt svelgja |
| hann | mun svelgja |
| við | munum svelgja |
| þið | munuð svelgja |
| þeir | munu svelgja |
Future Perfect
| ég | mun hafa solgið; svelgt |
| þú | munt hafa solgið; svelgt |
| hann | mun hafa solgið; svelgt |
| við | munum hafa solgið; svelgt |
| þið | munuð hafa solgið; svelgt |
| þeir | munu hafa solgið; svelgt |
Subjunctive
Present
| ég | svelgi |
| þú | svelgir |
| hann | svelgi |
| við | svelgjum |
| þið | svelgið |
| þeir | svelgi |
Perfect
| ég | hafi solgið; svelgt |
| þú | hafir solgið; svelgt |
| hann | hafi solgið; svelgt |
| við | höfum solgið; svelgt |
| þið | hafið solgið; svelgt |
| þeir | hafi solgið; svelgt |
Past
| ég | sylgi; svelgdi |
| þú | sylgir; svelgdir |
| hann | sylgi; svelgdi |
| við | sylgjum; svelgdum |
| þið | sylgjuð; svelgduð |
| þeir | sylgju; svelgdu |
Pluperfect
| ég | hefði solgið; svelgt |
| þú | hefðir solgið; svelgt |
| hann | hefði solgið; svelgt |
| við | hefðum solgið; svelgt |
| þið | hefðuð solgið; svelgt |
| þeir | hefðu solgið; svelgt |
Conditional
Present
| ég | mundi svelgja |
| þú | mundir svelgja |
| hann | mundi svelgja |
| við | mundum svelgja |
| þið | munduð svelgja |
| þeir | mundu svelgja |
Past conditional
| ég | mundi hafa solgið; svelgt |
| þú | mundir hafa solgið; svelgt |
| hann | mundi hafa solgið; svelgt |
| við | mundum hafa solgið; svelgt |
| þið | munduð hafa solgið; svelgt |
| þeir | mundu hafa solgið; svelgt |
Imperative
| þú | svelg |
| við | svelgjum |
| þið | svelgið |
Sample Sentences
-
Ég heyrði frasann “Íslensk umræðuhefð” í útvarpinu og mér svelgdist á kaffinu. (I heard the phrase “Icelandic debating tradition” on the radio and choked on my coffee.)
-
svelgja í sig (to gulp down)
-
Oft velgdi afi mjólk handa henni sem hún svelgdi í sig. (Often grandad warmed up milk for her which she gulped down.)
-
Blómin springa út og þau svelgja í sig sól. (The flowers spring up and they gulp down sunlight.)
Etymology
From Old Norse svelga.
Verbs referencing "svelgja"
English
swallow.
Verbs conjugated like 'svelgja'
svelgja,
Verbs similar to 'svelgja'
sveigja,
svelja,
belgja,
dvelja,
kvelja,
segja,
selja,
smeygja,
svella,
svelta,
Translations