Nominal Forms
Infinitive: starfa
First participle: hafa starfað
Second participle: starfað
Indicative
Present
| ég | starfa |
| þú | starfar |
| hann | starfar |
| við | störfum |
| þið | starfið |
| þeir | starfa |
Perfect
| ég | hef starfað |
| þú | hefur starfað |
| hann | hefur starfað |
| við | höfum starfað |
| þið | hafið starfað |
| þeir | hafa starfað |
Past
| ég | starfaði |
| þú | starfaðir |
| hann | starfaði |
| við | störfuðum |
| þið | störfuðuð |
| þeir | störfuðu |
Pluperfect
| ég | hafði starfað |
| þú | hafðir starfað |
| hann | hafði starfað |
| við | höfðum starfað |
| þið | höfðuð starfað |
| þeir | höfðu starfað |
Future
| ég | mun starfa |
| þú | munt starfa |
| hann | mun starfa |
| við | munum starfa |
| þið | munuð starfa |
| þeir | munu starfa |
Future Perfect
| ég | mun hafa starfað |
| þú | munt hafa starfað |
| hann | mun hafa starfað |
| við | munum hafa starfað |
| þið | munuð hafa starfað |
| þeir | munu hafa starfað |
Subjunctive
Present
| ég | starfi |
| þú | starfir |
| hann | starfi |
| við | störfum |
| þið | starfið |
| þeir | starfi |
Perfect
| ég | hafi starfað |
| þú | hafir starfað |
| hann | hafi starfað |
| við | höfum starfað |
| þið | hafið starfað |
| þeir | hafi starfað |
Past
| ég | starfaði |
| þú | starfaðir |
| hann | starfaði |
| við | störfuðum |
| þið | störfuðuð |
| þeir | störfuðu |
Pluperfect
| ég | hefði starfað |
| þú | hefðir starfað |
| hann | hefði starfað |
| við | hefðum starfað |
| þið | hefðuð starfað |
| þeir | hefðu starfað |
Conditional
Present
| ég | mundi starfa |
| þú | mundir starfa |
| hann | mundi starfa |
| við | mundum starfa |
| þið | munduð starfa |
| þeir | mundu starfa |
Past conditional
| ég | mundi hafa starfað |
| þú | mundir hafa starfað |
| hann | mundi hafa starfað |
| við | mundum hafa starfað |
| þið | munduð hafa starfað |
| þeir | mundu hafa starfað |
Imperative
| þú | starfa |
| við | störfum |
| þið | starfið |
Sample Sentences
-
Þig. Þú vilt vera eini bjargvætturinn en þú þarft ekki að starfa einn.
(Iron Man 2)
Etymology
1. From Old Norse starfa (“to exert oneself”), through an intermediate meaning “to endure” derived from Proto-Germanic *sterbaną (“to become stiff”). By surface analysis, starf n (“work”) + -a (denominal suffix).
2. Cognate with Norwegian Bokmål starve (“to work, exert oneself”). See: Proto-Germanic '
*sterbaną', Norwegian '
starve'.
Verbs referencing "starfa"
Norwegian
starve.
Verbs conjugated like 'starfa'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'starfa'
stafa,
stara,
skafa,
spara,
sparka,
stama,
standa,
stansa,
stirna,
stúra,
Translations