Nominal Forms
Infinitive: spretta
First participle: hafa sprettið; sprett
Second participle: sprettið; sprett
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | sprett; spretti |
| þú | sprettur; sprettir |
| hann | sprettur; sprettir |
| við | sprettum |
| þið | sprettið |
| þeir | spretta |
Perfect
| ég | hef sprettið; sprett |
| þú | hefur sprettið; sprett |
| hann | hefur sprettið; sprett |
| við | höfum sprettið; sprett |
| þið | hafið sprettið; sprett |
| þeir | hafa sprettið; sprett |
Past
| ég | spratt; spretti |
| þú | sprast; sprettir |
| hann | spratt; spretti |
| við | sprettum; sprettum |
| þið | sprettuð; sprettuð |
| þeir | sprettu; sprettu |
Pluperfect
| ég | hafði sprettið; sprett |
| þú | hafðir sprettið; sprett |
| hann | hafði sprettið; sprett |
| við | höfðum sprettið; sprett |
| þið | höfðuð sprettið; sprett |
| þeir | höfðu sprettið; sprett |
Future
| ég | mun spretta |
| þú | munt spretta |
| hann | mun spretta |
| við | munum spretta |
| þið | munuð spretta |
| þeir | munu spretta |
Future Perfect
| ég | mun hafa sprettið; sprett |
| þú | munt hafa sprettið; sprett |
| hann | mun hafa sprettið; sprett |
| við | munum hafa sprettið; sprett |
| þið | munuð hafa sprettið; sprett |
| þeir | munu hafa sprettið; sprett |
Subjunctive
Present
| ég | spretti |
| þú | sprettir |
| hann | spretti |
| við | sprettum |
| þið | sprettið |
| þeir | spretti |
Perfect
| ég | hafi sprettið; sprett |
| þú | hafir sprettið; sprett |
| hann | hafi sprettið; sprett |
| við | höfum sprettið; sprett |
| þið | hafið sprettið; sprett |
| þeir | hafi sprettið; sprett |
Past
| ég | spretti; spretti |
| þú | sprettir; sprettir |
| hann | spretti; spretti |
| við | sprettum; sprettum |
| þið | sprettuð; sprettuð |
| þeir | sprettu; sprettu |
Pluperfect
| ég | hefði sprettið; sprett |
| þú | hefðir sprettið; sprett |
| hann | hefði sprettið; sprett |
| við | hefðum sprettið; sprett |
| þið | hefðuð sprettið; sprett |
| þeir | hefðu sprettið; sprett |
Conditional
Present
| ég | mundi spretta |
| þú | mundir spretta |
| hann | mundi spretta |
| við | mundum spretta |
| þið | munduð spretta |
| þeir | mundu spretta |
Past conditional
| ég | mundi hafa sprettið; sprett |
| þú | mundir hafa sprettið; sprett |
| hann | mundi hafa sprettið; sprett |
| við | mundum hafa sprettið; sprett |
| þið | munduð hafa sprettið; sprett |
| þeir | mundu hafa sprettið; sprett |
Imperative
| þú | sprett |
| við | sprettum |
| þið | sprettið |
Sample Sentences
Etymology
Inherited from Old Norse spretta (“to spring forth”), from Proto-Germanic *sprintaną; compare English sprint. See: Proto-Germanic '
*sprintaną', English '
sprint'.
Verbs referencing "spretta"
English
sprint, English
sprent.
Verbs similar to 'spretta'
bretta,
prenta,
prútta,
skreyta,
sprauta,
áreita,
bresta,
breyta,
detta,
fletta,
Translations