Nominal Forms
Infinitive: sneiða
First participle: hafa sneitt
Second participle: sneitt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | sneiði |
| þú | sneiðir |
| hann | sneiðir |
| við | sneiðum |
| þið | sneiðið |
| þeir | sneiða |
Perfect
| ég | hef sneitt |
| þú | hefur sneitt |
| hann | hefur sneitt |
| við | höfum sneitt |
| þið | hafið sneitt |
| þeir | hafa sneitt |
Past
| ég | sneiddi |
| þú | sneiddir |
| hann | sneiddi |
| við | sneiddum |
| þið | sneidduð |
| þeir | sneiddu |
Pluperfect
| ég | hafði sneitt |
| þú | hafðir sneitt |
| hann | hafði sneitt |
| við | höfðum sneitt |
| þið | höfðuð sneitt |
| þeir | höfðu sneitt |
Future
| ég | mun sneiða |
| þú | munt sneiða |
| hann | mun sneiða |
| við | munum sneiða |
| þið | munuð sneiða |
| þeir | munu sneiða |
Future Perfect
| ég | mun hafa sneitt |
| þú | munt hafa sneitt |
| hann | mun hafa sneitt |
| við | munum hafa sneitt |
| þið | munuð hafa sneitt |
| þeir | munu hafa sneitt |
Subjunctive
Present
| ég | sneiði |
| þú | sneiðir |
| hann | sneiði |
| við | sneiðum |
| þið | sneiðið |
| þeir | sneiði |
Perfect
| ég | hafi sneitt |
| þú | hafir sneitt |
| hann | hafi sneitt |
| við | höfum sneitt |
| þið | hafið sneitt |
| þeir | hafi sneitt |
Past
| ég | sneiddi |
| þú | sneiddir |
| hann | sneiddi |
| við | sneiddum |
| þið | sneidduð |
| þeir | sneiddu |
Pluperfect
| ég | hefði sneitt |
| þú | hefðir sneitt |
| hann | hefði sneitt |
| við | hefðum sneitt |
| þið | hefðuð sneitt |
| þeir | hefðu sneitt |
Conditional
Present
| ég | mundi sneiða |
| þú | mundir sneiða |
| hann | mundi sneiða |
| við | mundum sneiða |
| þið | munduð sneiða |
| þeir | mundu sneiða |
Past conditional
| ég | mundi hafa sneitt |
| þú | mundir hafa sneitt |
| hann | mundi hafa sneitt |
| við | mundum hafa sneitt |
| þið | munduð hafa sneitt |
| þeir | mundu hafa sneitt |
Imperative
| þú | sneið |
| við | sneiðum |
| þið | sneiðið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse sneiða, from Proto-Germanic *snaidijaną (“to cut, slice”), causative of Proto-Germanic *snīþaną (“to cut”), from Proto-Indo-European *sneyt- (“to cut”). Cognate with Old English snǣdan (“to cut into slices”). See: Proto-Germanic '
*snaidijaną', Proto-Germanic '
*snīþaną'.
Verbs conjugated like 'sneiða'
afgreiða,
afhýða,
afklæða,
aðstoða,
beiða,
bióða,
blæða,
breiða,
bræða,
dáleiða,
eyða,
flæða,
framleiða,
fræða,
fullyrða,
fæða,
greiða,
græða,
hlýða,
hræða, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'sneiða'
Translations