Nominal Forms
Infinitive: skikka
First participle: hafa skikkað
Second participle: skikkað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | skikka |
| þú | skikkar |
| hann | skikkar |
| við | skikkum |
| þið | skikkið |
| þeir | skikka |
Perfect
| ég | hef skikkað |
| þú | hefur skikkað |
| hann | hefur skikkað |
| við | höfum skikkað |
| þið | hafið skikkað |
| þeir | hafa skikkað |
Past
| ég | skikkaði |
| þú | skikkaðir |
| hann | skikkaði |
| við | skikkuðum |
| þið | skikkuðuð |
| þeir | skikkuðu |
Pluperfect
| ég | hafði skikkað |
| þú | hafðir skikkað |
| hann | hafði skikkað |
| við | höfðum skikkað |
| þið | höfðuð skikkað |
| þeir | höfðu skikkað |
Future
| ég | mun skikka |
| þú | munt skikka |
| hann | mun skikka |
| við | munum skikka |
| þið | munuð skikka |
| þeir | munu skikka |
Future Perfect
| ég | mun hafa skikkað |
| þú | munt hafa skikkað |
| hann | mun hafa skikkað |
| við | munum hafa skikkað |
| þið | munuð hafa skikkað |
| þeir | munu hafa skikkað |
Subjunctive
Present
| ég | skikki |
| þú | skikkir |
| hann | skikki |
| við | skikkum |
| þið | skikkið |
| þeir | skikki |
Perfect
| ég | hafi skikkað |
| þú | hafir skikkað |
| hann | hafi skikkað |
| við | höfum skikkað |
| þið | hafið skikkað |
| þeir | hafi skikkað |
Past
| ég | skikkaði |
| þú | skikkaðir |
| hann | skikkaði |
| við | skikkuðum |
| þið | skikkuðuð |
| þeir | skikkuðu |
Pluperfect
| ég | hefði skikkað |
| þú | hefðir skikkað |
| hann | hefði skikkað |
| við | hefðum skikkað |
| þið | hefðuð skikkað |
| þeir | hefðu skikkað |
Conditional
Present
| ég | mundi skikka |
| þú | mundir skikka |
| hann | mundi skikka |
| við | mundum skikka |
| þið | munduð skikka |
| þeir | mundu skikka |
Past conditional
| ég | mundi hafa skikkað |
| þú | mundir hafa skikkað |
| hann | mundi hafa skikkað |
| við | mundum hafa skikkað |
| þið | munduð hafa skikkað |
| þeir | mundu hafa skikkað |
Imperative
| þú | skikka |
| við | skikkum |
| þið | skikkið |
Sample Sentences
-
Hann var skikkaður í meðferð. (They made him go to rehab.)
-
Hann var skikkaður til að hjálpa til við eldamennskuna. (They made him help with the cooking.)
-
Hún var skikkuð með dómsúrskurði til að snúa aftur til Danmerkur. (The court ordered her to return to Denmark.)
Etymology
Borrowed from Danish skikke (“to send”), ultimately from Proto-West Germanic *skikkijan. See: Danish '
skikke'.
Verbs conjugated like 'skikka'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'skikka'
Translations