Nominal Forms
Infinitive: lýja
First participle: hafa lúið
Second participle: lúið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | lý |
| þú | lýrð |
| hann | lýr |
| við | lýjum |
| þið | lýið |
| þeir | lýja |
Perfect
| ég | hef lúið |
| þú | hefur lúið |
| hann | hefur lúið |
| við | höfum lúið |
| þið | hafið lúið |
| þeir | hafa lúið |
Past
| ég | lúði |
| þú | lúðir |
| hann | lúði |
| við | lúðum |
| þið | lúðuð |
| þeir | lúðu |
Pluperfect
| ég | hafði lúið |
| þú | hafðir lúið |
| hann | hafði lúið |
| við | höfðum lúið |
| þið | höfðuð lúið |
| þeir | höfðu lúið |
Future
| ég | mun lýja |
| þú | munt lýja |
| hann | mun lýja |
| við | munum lýja |
| þið | munuð lýja |
| þeir | munu lýja |
Future Perfect
| ég | mun hafa lúið |
| þú | munt hafa lúið |
| hann | mun hafa lúið |
| við | munum hafa lúið |
| þið | munuð hafa lúið |
| þeir | munu hafa lúið |
Subjunctive
Present
| ég | lýi |
| þú | lýir |
| hann | lýi |
| við | lýum |
| þið | lýið |
| þeir | lýi |
Perfect
| ég | hafi lúið |
| þú | hafir lúið |
| hann | hafi lúið |
| við | höfum lúið |
| þið | hafið lúið |
| þeir | hafi lúið |
Past
| ég | lýði |
| þú | lýðir |
| hann | lýði |
| við | lýðum |
| þið | lýðuð |
| þeir | lýðu |
Pluperfect
| ég | hefði lúið |
| þú | hefðir lúið |
| hann | hefði lúið |
| við | hefðum lúið |
| þið | hefðuð lúið |
| þeir | hefðu lúið |
Conditional
Present
| ég | mundi lýja |
| þú | mundir lýja |
| hann | mundi lýja |
| við | mundum lýja |
| þið | munduð lýja |
| þeir | mundu lýja |
Past conditional
| ég | mundi hafa lúið |
| þú | mundir hafa lúið |
| hann | mundi hafa lúið |
| við | mundum hafa lúið |
| þið | munduð hafa lúið |
| þeir | mundu hafa lúið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse lýja, ultimately from Proto-Indo-European *lewh₃- (“to cut off, to separate”). Possible cognates include English loose, Latin luō (“to expiate, to pay”), Ancient Greek λῡ́ω (lū́ō, “to loosen”). See: English '
loose', Latin '
luō'.
Verbs similar to 'lýja'
dýja,
flýja,
hlýja,
lýsa,
rýja,
ýja,
æja,
dýfa,
emja,
erja,
Translations