Nominal Forms
Infinitive: hrekja
First participle: hafa hrakið
Second participle: hrakið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | hrek |
| þú | hrekur |
| hann | hrekur |
| við | hrekjum |
| þið | hrekjið |
| þeir | hrekja |
Perfect
| ég | hef hrakið |
| þú | hefur hrakið |
| hann | hefur hrakið |
| við | höfum hrakið |
| þið | hafið hrakið |
| þeir | hafa hrakið |
Past
| ég | hrakti |
| þú | hraktir |
| hann | hrakti |
| við | hraktum |
| þið | hraktuð |
| þeir | hraktu |
Pluperfect
| ég | hafði hrakið |
| þú | hafðir hrakið |
| hann | hafði hrakið |
| við | höfðum hrakið |
| þið | höfðuð hrakið |
| þeir | höfðu hrakið |
Future
| ég | mun hrekja |
| þú | munt hrekja |
| hann | mun hrekja |
| við | munum hrekja |
| þið | munuð hrekja |
| þeir | munu hrekja |
Future Perfect
| ég | mun hafa hrakið |
| þú | munt hafa hrakið |
| hann | mun hafa hrakið |
| við | munum hafa hrakið |
| þið | munuð hafa hrakið |
| þeir | munu hafa hrakið |
Subjunctive
Present
| ég | hrekji |
| þú | hrekjir |
| hann | hrekji |
| við | hrekjum |
| þið | hrekjið |
| þeir | hrekji |
Perfect
| ég | hafi hrakið |
| þú | hafir hrakið |
| hann | hafi hrakið |
| við | höfum hrakið |
| þið | hafið hrakið |
| þeir | hafi hrakið |
Past
| ég | hrekti |
| þú | hrektir |
| hann | hrekti |
| við | hrektum |
| þið | hrektuð |
| þeir | hrektu |
Pluperfect
| ég | hefði hrakið |
| þú | hefðir hrakið |
| hann | hefði hrakið |
| við | hefðum hrakið |
| þið | hefðuð hrakið |
| þeir | hefðu hrakið |
Conditional
Present
| ég | mundi hrekja |
| þú | mundir hrekja |
| hann | mundi hrekja |
| við | mundum hrekja |
| þið | munduð hrekja |
| þeir | mundu hrekja |
Past conditional
| ég | mundi hafa hrakið |
| þú | mundir hafa hrakið |
| hann | mundi hafa hrakið |
| við | mundum hafa hrakið |
| þið | munduð hafa hrakið |
| þeir | mundu hafa hrakið |
Imperative
| þú | hrek |
| við | hrekjum |
| þið | hrekjið |
Sample Sentences
Etymology
Verbs similar to 'hrekja'
hrækja,
rekja,
drekka,
drekkja,
fremja,
gremja,
grenja,
hefja,
hekla,
hemja,
Translations