Nominal Forms
Infinitive: fela
First participle: hafa falið; fólgið
Second participle: falið; fólgið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | fel |
| þú | felur |
| hann | felur |
| við | felum |
| þið | felið |
| þeir | fela |
Perfect
| ég | hef falið; fólgið |
| þú | hefur falið; fólgið |
| hann | hefur falið; fólgið |
| við | höfum falið; fólgið |
| þið | hafið falið; fólgið |
| þeir | hafa falið; fólgið |
Past
| ég | faldi; fal; fól |
| þú | faldir; falst; fólst |
| hann | faldi; fal; fól |
| við | földum; fálum; fólum |
| þið | földuð; fáluð; fóluð |
| þeir | földu; fálu; fólu |
Pluperfect
| ég | hafði falið; fólgið |
| þú | hafðir falið; fólgið |
| hann | hafði falið; fólgið |
| við | höfðum falið; fólgið |
| þið | höfðuð falið; fólgið |
| þeir | höfðu falið; fólgið |
Future
| ég | mun fela |
| þú | munt fela |
| hann | mun fela |
| við | munum fela |
| þið | munuð fela |
| þeir | munu fela |
Future Perfect
| ég | mun hafa falið; fólgið |
| þú | munt hafa falið; fólgið |
| hann | mun hafa falið; fólgið |
| við | munum hafa falið; fólgið |
| þið | munuð hafa falið; fólgið |
| þeir | munu hafa falið; fólgið |
Subjunctive
Present
| ég | feli |
| þú | felir |
| hann | feli |
| við | felum |
| þið | felið |
| þeir | feli |
Perfect
| ég | hafi falið; fólgið |
| þú | hafir falið; fólgið |
| hann | hafi falið; fólgið |
| við | höfum falið; fólgið |
| þið | hafið falið; fólgið |
| þeir | hafi falið; fólgið |
Past
| ég | feldi; fæli |
| þú | feldir; fælir |
| hann | feldi; fæli |
| við | feldum; fælum |
| þið | felduð; fæluð |
| þeir | feldu; fælu |
Pluperfect
| ég | hefði falið; fólgið |
| þú | hefðir falið; fólgið |
| hann | hefði falið; fólgið |
| við | hefðum falið; fólgið |
| þið | hefðuð falið; fólgið |
| þeir | hefðu falið; fólgið |
Conditional
Present
| ég | mundi fela |
| þú | mundir fela |
| hann | mundi fela |
| við | mundum fela |
| þið | munduð fela |
| þeir | mundu fela |
Past conditional
| ég | mundi hafa falið; fólgið |
| þú | mundir hafa falið; fólgið |
| hann | mundi hafa falið; fólgið |
| við | mundum hafa falið; fólgið |
| þið | munduð hafa falið; fólgið |
| þeir | mundu hafa falið; fólgið |
Etymology
From Old Norse fela, from Proto-Germanic *felhaną. See: Proto-Germanic '
*felhaną'.
Verbs conjugated like 'fela'
fela,
Verbs similar to 'fela'
fæla,
fella,
æla,
ætla,
afla,
ala,
aula,
bæla,
bella,
bera,
Translations
conceal, to hide something
hide, (transitive) put in a place where it will be harder to discover