Nominal Forms
Infinitive: ýra
First participle: hafa ýrt
Second participle: ýrt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | ýri |
| þú | ýrir |
| hann | ýrir |
| við | ýrum |
| þið | ýrið |
| þeir | ýra |
Perfect
| ég | hef ýrt |
| þú | hefur ýrt |
| hann | hefur ýrt |
| við | höfum ýrt |
| þið | hafið ýrt |
| þeir | hafa ýrt |
Past
| ég | ýrði |
| þú | ýrðir |
| hann | ýrði |
| við | ýrðum |
| þið | ýrðuð |
| þeir | ýrðu |
Pluperfect
| ég | hafði ýrt |
| þú | hafðir ýrt |
| hann | hafði ýrt |
| við | höfðum ýrt |
| þið | höfðuð ýrt |
| þeir | höfðu ýrt |
Future
| ég | mun ýra |
| þú | munt ýra |
| hann | mun ýra |
| við | munum ýra |
| þið | munuð ýra |
| þeir | munu ýra |
Future Perfect
| ég | mun hafa ýrt |
| þú | munt hafa ýrt |
| hann | mun hafa ýrt |
| við | munum hafa ýrt |
| þið | munuð hafa ýrt |
| þeir | munu hafa ýrt |
Subjunctive
Present
| ég | ýri |
| þú | ýrir |
| hann | ýri |
| við | ýrum |
| þið | ýrið |
| þeir | ýri |
Perfect
| ég | hafi ýrt |
| þú | hafir ýrt |
| hann | hafi ýrt |
| við | höfum ýrt |
| þið | hafið ýrt |
| þeir | hafi ýrt |
Past
| ég | ýrði |
| þú | ýrðir |
| hann | ýrði |
| við | ýrðum |
| þið | ýrðuð |
| þeir | ýrðu |
Pluperfect
| ég | hefði ýrt |
| þú | hefðir ýrt |
| hann | hefði ýrt |
| við | hefðum ýrt |
| þið | hefðuð ýrt |
| þeir | hefðu ýrt |
Conditional
Present
| ég | mundi ýra |
| þú | mundir ýra |
| hann | mundi ýra |
| við | mundum ýra |
| þið | munduð ýra |
| þeir | mundu ýra |
Past conditional
| ég | mundi hafa ýrt |
| þú | mundir hafa ýrt |
| hann | mundi hafa ýrt |
| við | mundum hafa ýrt |
| þið | munduð hafa ýrt |
| þeir | mundu hafa ýrt |
Sample Sentences
Etymology
Inherited from Old Norse ýra.
Verbs conjugated like 'ýra'
deyfa,
dirfa,
dreifa,
dýfa,
erfa,
fullgera,
færa,
gera,
gerast,
heyra,
hlífa,
hreyfa,
hræra,
keyra,
kunngera,
kyrra,
kæfa,
kæra,
lagfæra,
leifa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'ýra'
æra,
ýfa,
ýja,
ýla,
ýta,
æða,
æfa,
æja,
æla,
æpa,
Translations