Noun: vinur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | vinur |
| Sg. Def. | vinurinn |
| Pl. Indef. | vinir |
| Pl. Def. | vinirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vinar |
| Sg. Def. | vinarins |
| Pl. Indef. | vina |
| Pl. Def. | vinanna |
Dative
| Sg. Indef. | vini; vin |
| Sg. Def. | vininum |
| Pl. Indef. | vinum |
| Pl. Def. | vinunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vin |
| Sg. Def. | vininn |
| Pl. Indef. | vini |
| Pl. Def. | vinina |
Sample Sentences
-
Þú ert vinur minn. (You are my friend.)
-
Þú ert góður vinur. (You are a good friend.)
-
Jæja vinurinn, ætli maður fari ekki að koma sér af stað. (Well mate, I guess we should get going.)
Nouns inflected like vinur
erkióvinur,
pennavinur,
morgunverður,
skiptavinur,
kvöldverður,
vinur,
hádegisverður,
viðskiptavinur,
óvinur,
verður,
föðurlandsvinur,
Etymology
From Old Norse vinr, Proto-Germanic *winiz, from Proto-Indo-European *wenh₁- (“to seek, desire, love, win”). See: Old Norse Nouns '
vinr'.
Translations