Noun: venja
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | venja |
| Sg. Def. | venjan |
| Pl. Indef. | venjur |
| Pl. Def. | venjurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | venju |
| Sg. Def. | venjunnar |
| Pl. Indef. | venja |
| Pl. Def. | venjanna |
Dative
| Sg. Indef. | venju |
| Sg. Def. | venjunni |
| Pl. Indef. | venjum |
| Pl. Def. | venjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | venju |
| Sg. Def. | venjuna |
| Pl. Indef. | venjur |
| Pl. Def. | venjurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like venja
snupra,
snerra,
satíra,
smiðja,
slaufa,
harmónikka,
sjálfa,
skyssa,
munkahetta,
skissa,
skinka,
skinna,
skotta,
skonsa,
skessa,
skepna,
skeina,
skemma,
upprisa,
tvísykra, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse venja, from Proto-Germanic *wanjǭ. See: Old Norse Nouns '
venja'.
Translations