Noun: skarfur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | skarfur |
| Sg. Def. | skarfurinn |
| Pl. Indef. | skarfar |
| Pl. Def. | skarfarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | skarfs |
| Sg. Def. | skarfsins |
| Pl. Indef. | skarfa |
| Pl. Def. | skarfanna |
Dative
| Sg. Indef. | skarfi |
| Sg. Def. | skarfinum |
| Pl. Indef. | skörfum |
| Pl. Def. | skörfunum |
Accusative
| Sg. Indef. | skarf |
| Sg. Def. | skarfinn |
| Pl. Indef. | skarfa |
| Pl. Def. | skarfana |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse skarfr, from Proto-Germanic *skarf-, *skarb-, *skraf-, of imitative origin. See: Old Norse Nouns '
skarfr'.
Translations